De beten van de kriebelmug zijn niet alleen onaangenaam, maar kunnen ook leiden tot zwellingen of een ontstoken wond. Om de symptomen van de beten te herkennen en goed te kunnen reageren op de kriebelmug, hebben we deze gids voor je opgesteld. We leggen je in detail uit hoe je dit kleine insect kunt herkennen, hoe je correct moet handelen bij contact met de kriebelmug en hoe gevaarlijk de symptomen van de beten kunnen zijn. Daarnaast laten we je zien welke middelen je helpen om jezelf te beschermen tegen een beet van de kriebelmug.
Inhoudsopgave
Kleine insecten, grote agressiviteit!
De kriebelmug is vooral actief in de vroege ochtenduren en tijdens de schemering en kan door haar zeer pijnlijke beet erg vervelend zijn. Het insect is zo klein dat je het vaak pas opmerkt als het al te laat is. De stekende pijn die van een beet uitgaat, is echter niet het enige gevolg waar je rekening mee moet houden. Ook dagen na de beet is er soms nog gezwollen en ontstoken huid rondom de beetplek te zien. Bovendien kan een kriebelmugbeet bij betrokken personen leiden tot een lokale allergische reactie, die potentieel gevaarlijk kan worden. Om je tegen de kriebelmug te kunnen verweren, vind je hier alle belangrijke informatie.
De kriebelmug
Kriebelmuggen (Simuliidae) zijn een familie van insecten die tot de muggen behoren. Alleen al in Duitsland zijn er meer dan 50 verschillende soorten, die door hun kleine omvang van slechts ongeveer twee tot zes millimeter moeilijk te herkennen zijn. Wereldwijd komen er zelfs meer dan 170 soorten voor, die vooral in zuidelijke en tropische landen ook ziekten zoals de ziekte van Lyme kunnen overbrengen. Kriebelmuggen in Afrika kunnen door hun beet zelfs de filariasis-worm op de mens overbrengen, wat tot blindheid kan leiden. In Centraal-Europa is een steek van de kriebelmug echter niet zo gevaarlijk.
De kriebelmug is een zwart-bruinachtig insect dat er qua uiterlijk sterk op een gewone vlieg lijkt. Daarom is het dier nog moeilijker te herkennen dan men op basis van de geringe grootte zou vermoeden. Terwijl de mannetjes van de kriebelmug zich alleen voeden met plantensappen, hebben de vrouwtjes bloed van een gastheer nodig voor het leggen van hun eitjes. Bij hun zoektocht naar gastheren maken ze geen onderscheid tussen zoogdieren, mensen of vogels.
Leefgebied
Kriebelmuggen zijn in Duitsland en andere delen van Centraal-Europa actief in de periode tussen maart en oktober. Over het algemeen bewonen deze insecten echter grote delen van de hele wereld en zijn ze op bijna alle continenten te vinden. Afhankelijk van hoe warm en vochtig het jaar begint, kunnen er tot wel vier generaties kriebelmuggen per jaar voor overlast zorgen. Omdat kriebelmuggen hun eitjes in stromend water zoals rivieren of beken leggen, ontwikkelen hun larven zich daar. In het kriebelmugseizoen moet men op deze plekken daarom extra alert zijn.
Voortplanting
Mannetjes van de kriebelmug leven slechts ongeveer vier weken, voeden zich met nectar en sterven daarna. De vrouwtjes daarentegen leven meerdere maanden en zijn verantwoordelijk voor het leggen van de eitjes. Om de eitjes überhaupt te kunnen vormen, hebben de vrouwtjes eiwitten nodig die ze uit het bloed van een gastheer halen. Hiervoor brengen ze een pijnlijke beet toe, die de huid kan doen ontsteken. De steek van de kriebelmug is dus altijd afkomstig van een vrouwelijk insect. De eitjes worden in het water of direct in de buurt ervan gelegd, totdat de larven na ongeveer vier uur beginnen te ontwikkelen. Afhankelijk van de omgevingstemperatuur duurt het vervolgens negen tot tien dagen voordat de volwassen kriebelmuggen uit het water tevoorschijn komen en de levenscyclus opnieuw begint.
De eitjes van de kriebelmug zijn zo robuust dat ze zelfs vorst overleven en dus probleemloos kunnen overwinteren. Wanneer de temperaturen in het voorjaar weer stijgen, komen de dieren uit en begint het kriebelmugseizoen. Hierdoor lopen wij mensen, andere zoogdieren en vogels weer het risico om een pijnlijke beet van deze parasieten op te lopen. Om te paren komen mannelijke en vrouwelijke kriebelmuggen samen in zichtbare zwermen, waarin ze om elkaar heen vliegen. De paring zelf vindt op de grond plaats.
Welke gevolgen kan een kriebelmugbeet hebben?
Het menselijk lichaam reageert op verschillende manieren op de beet van een kriebelmug. Hiervoor zijn de gifstoffen en enzymen verantwoordelijk die in het speeksel van de parasieten zitten, maar ook de manier waarop de beet wordt toegebracht. De afweerreacties van het lichaam zijn in veel onderzoeken verzameld en geanalyseerd. De meest voorkomende reacties zijn:
Jeuk : Het speeksel dat bij een beet in de wond terechtkomt, veroorzaakt hevige jeuk. Als de plek wordt opengekrabd, kan de beet gaan ontsteken.
Verstoorde bloedstolling : Omdat de kriebelmug voor de bloedopname een open wond in de huid bijt, geeft het speeksel stoffen af die de bloedstolling tegengaan. Zo kan de parasiet ongestoord een volledige bloedmaaltijd nuttigen.
Wondinfectie : Omdat kriebelmuggen niet zoals andere insecten met kleine monddelen steken, maar met hun beet een “gat” in de huid scheuren, zijn de beten veel groter en vatbaarder voor ontstekingen.
Allergie : Allergische reacties op gifstoffen in het speeksel zijn weliswaar zeldzaam, maar kunnen voorkomen. Want niet alleen het lichaam zelf reageert met histamine op een steek, maar ook het speeksel zelf kan histamine bevatten.
Er zijn natuurlijk diverse andere symptomen die een kriebelmuggenbeet kan veroorzaken. Als je niet zeker weet hoe je hiermee om moet gaan of of je symptomen iets met een beet te maken kunnen hebben, raadpleeg dan absoluut een arts.
Waarom doet een kriebelmuggenbeet pijn en jeukt deze?
Vrouwelijke kriebelmuggen hebben na de paring een bloedmaaltijd nodig zodat de ontwikkeling van hun eitjes kan plaatsvinden. Ze zoeken vervolgens een geschikte gastheer en gebruiken hun scherpe monddelen om de huid van het slachtoffer letterlijk door te zagen. Daarna komt er een klein plasje bloed uit de beschadigde huid, dat de kriebelmug leegdrinkt. Daarom staan kriebelmuggen ook bekend als “poelzuigers”.
Om te voorkomen dat het bloed stolt, gebruikt ze haar speeksel, dat eiwitten bevat die bloedstolling tegengaan. Dit verdooft bovendien de beschadigde huidplek, waardoor de gastheer pas na afloop van de bloedmaaltijd jeuk voelt. Het speeksel veroorzaakt bij gevoelige personen bovendien ook allergische reacties, omdat het immuunsysteem verhoogd histamine afgeeft om het speeksel van de kriebelmuggen te bestrijden. In ernstige, maar zeer zeldzame gevallen kunnen getroffenen een anafylactische shock krijgen, die onbehandeld levensbedreigend kan zijn.
Kunnen kriebelmuggen in Duitsland ernstige ziekten overbrengen?
Terwijl een kriebelmuggenbeet in tropische landen ernstige ziekten kan overbrengen, veroorzaken ze in Duitsland geen ziekten. Dat komt doordat veel ziekten in Centraal-Europa al zijn uitgeroeid en parasieten zoals rondwormen hier niet voorkomen.
Kriebelmuggenbeten laten normaal gesproken sterke jeuk achter op de beschadigde plek en kleine puntbloedingen rondom de beet. Een klein wit knobbeltje kan bovendien op de beet ontstaan, waar zich een etterig blaasje omheen kan ontwikkelen. Rondom de beet raakt de huid normaal gesproken rood en zwelt deze iets op.
Kriebelmuggenbestrijding: Bescherming tegen beten bij mensen
Hoe kun je je het beste beschermen tegen contact met de kriebelmug? Dat is een belangrijke vraag als de beten van de parasiet zulke langdurig pijnlijke ervaringen zijn. Het belangrijkste is om je goed voor te bereiden voordat je gaat wandelen of tijd doorbrengt in gebieden met kriebelmuggen en enkele preventieve maatregelen te nemen. Zo kun je grotendeels voorkomen dat je een kriebelmuggenbeet oploopt.
Let op: Vermijd tijdens het broedseizoen regio's waar broedplaatsen van kriebelmuggen bekend zijn. Controleer dit gerust online
Kleding: Lange, bedekkende kleding is een beschermende maatregel die het voor kriebelmuggen lastiger maakt om bij blote huid te komen. Omdat ze er echter niet voor terugschrikken om in mouwen o.i.d. te kruipen, is dit niet voldoende voor een optimale bescherming.
Repellents: Lange kleding in combinatie met repellents, oftewel sprays waarvan de ingrediënten een afstotende geur hebben voor kriebelmuggen, kunnen je het beste tegen de parasieten beschermen.
De beste bescherming tegen een kriebelmuggenbeet is het regelmatig gebruiken van repellent-sprays die door hun geur de kriebelmug op afstand houden. Onze Silberkraft repellents bevatten zelfs geen DEET en permethrine, stoffen waarvan wordt vermoed dat ze schadelijk zijn voor de gezondheid van huisdieren. Chemische insectenbestrijdingsmiddelen die DEET bevatten, worden ervan verdacht allergische reacties met ademhalingsproblemen te kunnen veroorzaken. Natuurlijke stoffen zoals geraniol of citroeneucalyptusolie hebben daarentegen een bewezen werking zonder chemische toevoegingen, omdat hun geur zeer afstotend is voor de dieren. De sprays moeten regelmatig op de huid worden aangebracht, aangezien de bescherming tot zes uur effectief is. Als je langer buiten bent, is het verstandig om de insectenspray altijd bij je te hebben en naar behoefte op de huid aan te brengen. Om je huis te beschermen, kun je bovendien gebruikmaken van horren voor je ramen en deuren om kriebelmuggen uit binnenruimtes te weren.
🕒 Beschermt tegen muggen, teken & muskieten
🛡️ Dermatologisch getest met Derma Test
🍋 Met citroen-eucalyptus
🌿 ZONDER parabenen, DEET en drijfgas
👪 Meer dan 100.000 klanten
Of je nu thuis bent, in de tuin werkt of op reis bent in de tropen: de Silberkraft insectenspray voor huid & lichaam beschermt jou en je kinderen tot 6 uur lang tegen insecten zoals muggen en teken. Onze spray is door het formaat ideaal voor op reis en als je in de tropen bent, helpt het overdracht van het zikavirus te voorkomen of verkleint het de kans op besmetting met dengue.
Zo bescherm je je dier tegen een kriebelmuggenbeet
Om je dieren zo min mogelijk bloot te stellen aan kriebelmuggen, is het belangrijk om te weten wanneer en waar het grootste gevaar voor hen schuilt. Daarom moet je nagaan of er in jouw regio sprake is van een kriebelmuggenplaag. Ben je veehouder, dan kun je overwegen om je vee niet de klok rond buiten te laten, zeker niet tijdens de schemering. Een andere tip, ook voor huisdiereigenaren, is het gebruik van repellents die door hun geur kriebelmuggen tot zes uur lang op afstand houden. Als je huisdier regelmatig last heeft van beten, moet je zeker eens een repellent proberen. Omdat kriebelmuggen dunne huidplekken opzoeken, is het zaak om de gevoelige oren van de dieren zo goed mogelijk te beschermen. Er zijn daarom speciale orennetten die over de hele kop worden getrokken en kriebelmuggen geen kans geven. De effectiviteit hiervan is lastig te beoordelen.
Wie bijten kriebelmuggen?
In het wild zoeken kriebelmuggen wilde dieren op om de nodige portie bloed voor de voortplanting te krijgen. Ze zijn ook daarom een geliefd doelwit omdat deze dieren een groot huidoppervlak hebben en daardoor makkelijk te bespringen zijn. Sommige kriebelmuggen vallen ook vogels of huisdieren zoals honden aan. Is er echter een tekort aan gastheren, dan wordt de mens al snel het doelwit. Het belangrijkste is dat ze aan het bloed komen dat nodig is voor de ontwikkeling van hun eitjes. Kriebelmuggen worden hierbij aangetrokken door de individuele lichaamsgeur en zweetgeur. Omdat hun monddelen als het ware door dunne huid snijden als papier, zoeken ze plekken op bij de haargrens, op armen en benen om bij het bloed van de gastheer te komen. Lange kleding helpt slechts beperkt, omdat de parasieten makkelijk via openingen bij de kraag of broekspijpen onder de kleding kunnen kruipen - en dat meestal volledig ongemerkt. Daarom moet je een repellent gebruiken om jezelf te beschermen als je naar buiten gaat.
Wat helpt tegen de beet van de kriebelmug?
Ondanks beschermende maatregelen zoals lange kleding of repellents is er helaas nooit 100% bescherming tegen een kriebelmuggenbeet. Maar vooral de optredende jeuk kun je verlichten. Je mag onder geen beding krabben, omdat er daardoor ziektekiemen in de wond kunnen komen die tot een ontsteking kunnen leiden. Zodra je een verse kriebelmuggenbeet opmerkt, moet deze worden gedesinfecteerd en daarna gekoeld. In het beste geval gebruik je hiervoor vers water of ijs. Sommige crèmes en zalven beloven ook effectief te zijn bij muggenbeten en andere insectenbeten. Vraag hierover advies aan je huisarts of bij je apotheek. Als er echter aanhoudende en bovengemiddeld sterke effecten optreden na de beet, moet je overwegen om professioneel advies in te winnen - zeker als de pijn na een week nog niet is afgenomen.
Zo ziet een kriebelmuggenbeet eruit – en hoe lang duurt het?
Typisch is een klein rood puntje, vaak met een minuscuul bloeddruppeltje of een bloedkorstje in het midden. Want de kriebelmug snijdt de huid open in plaats van alleen te steken. Daaromheen vormt zich vaak een duidelijke zwelling die enkele centimeters groot kan worden en warm aanvoelt. Jeuk en zwelling houden vaak meerdere dagen aan, bij gevoelige mensen zelfs langer. Vaak getroffen plekken zijn enkels, onderbenen, nek en de haargrens.
Kriebelmuggenbeet ontstoken: zo herken je het
Omdat de bijtwond open is, kan deze makkelijker gaan ontsteken, vooral na het openkrabben. Waarschuwingssignalen zijn:
- de roodheid breidt zich na één tot twee dagen verder uit in plaats van af te nemen,
- de plek wordt steeds heter, pijnlijker en harder,
- er vormt zich pus of gelige korstjes,
- er trekt een rode streep vanaf de beet richting het midden van het lichaam,
- koorts, lusteloosheid of gezwollen lymfeklieren komen erbij.
Dan moet je de plek door een arts laten bekijken. Een rode streep of koorts zijn redenen om nog dezelfde dag een huisartsenpraktijk of de huisartsenpost te bezoeken. Tot die tijd helpt het om niet te krabben, de plek schoon te houden en te koelen. Bij ademnood, zwellingen in het gezicht of circulatieproblemen na een beet geldt daarentegen: bel direct het noodnummer 112.
Wanneer is een behandeling door een arts noodzakelijk?
Na een beet van een kriebelmug kan er enkele dagen sprake zijn van jeuk en een rode huid. Merk je echter dat de symptomen verergeren, dan moet je een arts raadplegen. Op basis van ervaring kan je arts ook snel inschatten of je klachten te wijten zijn aan de beet. Heb je meerdere beten opgelopen, dan kun je ook uit voorzorg een arts bezoeken - wees ook zeer voorzichtig zodra kinderen door kriebelmuggen zijn gestoken. Als het uiterlijk van de insteekplaats verandert en je opvallende kenmerken zoals rode lijnen of iets dergelijks kunt zien, is het nooit een verkeerde beslissing om medische hulp in te roepen. Andere griepachtige symptomen na een beet van een kriebelmug (koorts, spierpijn, hoofdpijn, gezwollen lymfeklieren) moet je ook laten onderzoeken door een arts. Als er typische tekenen van een allergische reactie optreden, zoals hevige, aanhoudende jeuk, tranende ogen of ademhalingsproblemen, moet je altijd het zekere voor het onzekere nemen.
Overdragers van ziekten
In Duitsland zijn kriebelmuggen in de praktijk geen overdragers van gevaarlijke ziekten. Als je je wilt beschermen tegen ziekten zoals de ziekte van Lyme, is het belangrijk om aan tekenbescherming te doen. Als je in het zuidelijke, tropische buitenland bent geweest en er vreemde symptomen optreden, moet je onmiddellijk medisch advies inwinnen. Helaas komt het steeds weer voor dat teken de ziekte van Lyme kunnen overdragen. Onbehandeld leidt de ziekte van Lyme tot chronische lichamelijke en neurologische schade. Wees daarom altijd alert.
Zijn er huismiddeltjes tegen kriebelmuggen?
Er zijn enkele huismiddeltjes zoals etherische oliën waarvan wordt gezegd dat ze een goede afschrikkende werking hebben tegen verschillende soorten muggen. Vooral sterk geurende planten zoals eucalyptus, citrusvruchten, lavendel of rozemarijn zouden nuttig zijn tegen muggenplagen. Ze werken als een soort natuurlijk afweermiddel dat door zijn geur afschrikwekkend is voor de parasieten. De huismiddeltjes kun je in een geurlampje doen en de geur zo in de lucht verspreiden. Wie liever levende planten wil, kan rozemarijn- of lavendelstruiken op de vensterbank of in de tuin planten. De misschien wel makkelijkste tip voor iedereen die ook in het algemeen geen vliegen in huis wil hebben, is het installeren van vliegengaas voor deuren en ramen. Zo wordt niet alleen de kriebelmug tegengehouden om binnen te komen, maar wordt ook een vliegenplaag in je keuken voorkomen. Spinnen hebben zo ook een moeilijkere toegang tot je huis.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Wat helpt tegen een beet van een kriebelmug?
Ben je gebeten door een kriebelmug, dan geldt de basisregel: absoluut niet krabben! Want anders kan de plek gaan ontsteken en heb je veel langer last van de pijn. Ontsmet en koel beten met ijs of koud water.
Wanneer wordt een beet van een kriebelmug gevaarlijk?
Als je een allergische reactie vertoont op een beet van een kriebelmug, is dat zeer ernstig. Symptomen zijn galbulten (zwellingen) en een zeer sterk rode huid. Zoek snel medische hulp. Ben je gestoken in het zuidelijke, tropische buitenland, dan geldt er vanwege overdraagbare ziekten over het algemeen verhoogde alertheid. Neem bij twijfel liever het zekere voor het onzekere en ga naar de dokter.
Wat kun je doen tegen kriebelmuggen in huis?
Gebruik afweermiddelen zoals onze muggenspray, zodat je de parasieten niet mee naar binnen neemt en beschermd bent tegen beten. Daarnaast kun je vliegengaas installeren dat de toegang tot je woning blokkeert.
Kan de kriebelmug de ziekte van Lyme overbrengen?
Deze vraag is nog niet definitief beantwoord, zeker niet sinds in 2013 Borrelia-bacteriën in enkele muggensoorten werden aangetoond. Volgens experts zijn ze echter niet erg geschikt als overdrager van de ziekte en spelen ze geen wezenlijke rol. Een overdracht is tot op heden nog niet aangetoond. Het risico op overdracht van de ziekte van Lyme komt in onze streken echter nog steeds van teken, waartegen we ons ook in Duitsland moeten beschermen. De beten van de kriebelmug zijn hier te lande daarentegen meestal alleen erg pijnlijk.
Bronnen
Doreen Werner, Jörg Grunewald (2010): Kriebelmücken (Diptera, Simuliidae) und ihre Rolle als Krankheitsüberträger.
Peter H. Adler, John W. McCreadie (2019): Black Flies (Simuliidae), Gepubliceerd in: Gary R. Mullen, Lance A. Durden: Medical and Veterinary Entomology (Third Edition), Academic Press
Ärzte Zeitung (2016): Übertragen Mücken Borreliose?
Christian Melaun et. al. (2016): Occurrence of Borrelia burgdorferi s.l. in different genera of mosquitoes (Culicidae) in Central Europe
Reacties (0)
Schrijf een reactie
Reacties worden gecontroleerd voor publicatie.