Zilvervisjes bestrijden

Nee. Zilvervisjes brengen geen ziektes over en kunnen niet bijten of steken. Ze vreten wel aan papier, boeken, foto’s, behang en gesteven textiel en vervuilen het met uitwerpselen. Bij een flinke plaag ontstaat zo echte schade – en veel mensen walgen ervan.

Zilvervisjes zijn meestal een teken van blijvend vochtige plekken. Ze voelen zich het best bij een hoge luchtvochtigheid – daarvoor hoeft niet de hele ruimte vochtig te zijn: vaak is een vochtige hoek, een lekkende voeg of een slecht geventileerde badkamer genoeg. Vaak worden de dieren of hun eitjes ook binnengebracht met dozen, boeken, verpakkingen of golfkarton.

Typisch zijn zilverglanzende diertjes die bij plotseling licht razendsnel in kieren verdwijnen, piepkleine donkere uitwerpselen, gelige verkleuringen op papier en aangevreten behang, foto’s of boeken. Vaak vind je ze ’s ochtends in de wastafel of het bad – de gladde wanden komen ze niet meer op.

Leg ’s avonds een vochtige doek of een natgemaakte krant op de vloer en kijk de volgende ochtend eronder – zilvervisjes gebruiken zoiets graag als schuilplaats. Ook kleefvallen langs de plinten laten zien waar de dieren rondlopen. Doe je ’s nachts plotseling het licht aan, dan zie je in welke voegen, kieren of achter welk loszittend behang ze vluchten – precies daar zet je lokaas en spray in.

Een contactspray werkt op de dieren die het raakt. Tot de plaag helemaal weg is, moet je echter rekenen op enkele weken tot een paar maanden: afhankelijk van de temperatuur komen er uit al gelegde eitjes na weken nog nieuwe dieren, jonge dieren eten eerst nog niet en volwassen zilvervisjes kunnen maandenlang zonder voedsel. Laat lokaas daarom lang genoeg staan en herhaal spraybehandelingen volgens het etiket.

Papiervisjes (Ctenolepisma longicaudata) zijn duidelijk groter – volwassen ongeveer 1,1 tot bijna 2 cm in plaats van ruim 1 cm –, eerder grijsbruin dan zilverachtig en hebben voelsprieten en staartdraden die langer zijn dan het hele lichaam. Vooral kunnen ze ook tegen droge binnenlucht; ventileren en ontvochtigen alleen is tegen hen dus niet genoeg. Lokaas en kleefvallen zet je bij beide soorten in. Omdat papiervisjes zich langzaam ontwikkelen, meerdere jaren oud worden en lang zonder voedsel kunnen, heb je bij hen veel geduld nodig. Ze worden vaak binnengebracht met dozen of toiletpapier.

Sterke geuren zoals tea-tree- of lavendelolie verjagen zilvervisjes hooguit even naar een andere plek – de geur vervliegt en schuilplaatsen en nakomelingen bereik je zo niet. Voor bakpoeder bestaat geen betrouwbaar bewijs dat het werkt. Effectiever is het om de vochtigheid te verlagen, schuilplaatsen af te dichten en gericht lokaas en kleefvallen in te zetten.

Lucht badkamer en keuken meerdere keren per dag kort en krachtig met het raam wijd open en dweil vloeren niet te nat. Dicht gescheurde siliconenvoegen, kieren en plinten af, zodat daarachter geen vocht en geen schuilplaatsen ontstaan. Zuig regelmatig grondig, bewaar voorraden in goed sluitende bakken en bewaar papier, dozen en boeken droog. Zet boekenkasten en kasten liefst niet direct tegen koude buitenmuren – daar ontstaat makkelijk vocht. In probleemruimtes helpen blijvend geplaatste kleefvallen om een nieuwe plaag vroeg op te merken.

Zet lokdozen en vallen zo neer dat kinderen en huisdieren er niet bij kunnen, en volg de aanwijzingen op het etiket. Bij sprays met pyrethroïden zoals cypermethrin: houd huisdieren tijdens en na de toepassing zo lang uit de ruimte als op het etiket staat, dek aquaria af en ventileer goed.