De tapijtkever – hoe gevaarlijk kan hij zijn voor de mens?
Tapijtkevers zijn in de natuur nuttige diertjes. In huizen of appartementen worden ze echter een probleem. Daar behoren ze tot de materiaalschadelijke plaaginsecten en zorgen ze voor de nodige overlast. Het is niet alleen zo dat de kleine larven zich door textiel en materialen van dierlijke oorsprong vreten. Ze kunnen ook gezondheidsklachten veroorzaken en bij sommige mensen allergieën uitlokken, die niet te onderschatten zijn. Als er een plaag door de kever is ontdekt, moet er daarom snel worden gehandeld. Alleen zo kan grotere materiële schade worden vermeden en kunnen gezondheidsproblemen worden voorkomen.
Belangrijke informatie over de tapijtkever
Tapijtkevers worden ook wel gewone tapijtkever (Anthrenus scrophulariae) genoemd. Ze behoren tot de familie van de spekkevers (Dermestidae) en zijn in de natuur belangrijk voor het ecosysteem. Terwijl de volwassen insecten zich hoofdzakelijk voeden met nectar en bloemstuifmeel, vreten hun larven zich door alles wat van dierlijke oorsprong is. Gemummificeerde kadavers zijn voor hen geen probleem en worden volledig verorberd.
Hoe positief dit ook is voor een natuurlijke omgeving, des te problematischer blijkt een plaag door de tapijtkever in huizen en appartementen. Eenmaal daar aangekomen vreten de larven zich door tapijten, gebruikstextiel en kledingstukken. Als de typische onregelmatige vraatgaten zijn ontdekt en het zeker is dat het om de tapijtkever gaat, mag er niet lang worden getwijfeld om het plaagdier te bestrijden.
Uiterlijk van de tapijtkever en zijn larven
De volwassen kevers, ook wel imagines genoemd, worden tussen de drie en vier millimeter lang en hebben een roodbruine tot zwarte kleur. Op hun dekschilden bevinden zich rode, zwarte en witte stippen.
Tapijtkeverlarven bereiken een grootte van vijf millimeter, zijn eveneens roodbruin tot zwart gekleurd en volledig bedekt met haren. Bijzonder opvallend is de zogenaamde pijlharen, die zich aan het achterste deel van de larve bevindt.
Naaste verwanten van de tapijtkever
Nauwe verwanten van de tapijtkever zijn naast de spekkever de volgende exemplaren:- Australische tapijtkever (Anthrenocerus australis)
- kabinetskever (Anthrenus museorum)
- Gewone spekkever / Museumkever (Anthrenus verbasci)
- pelskever (Attagenus pellio)
Dit zijn allemaal materiaalschadelijke plaaginsecten en ze kunnen met dezelfde methoden worden bestreden.
Opvallend gedrag als herkenningspunt
De vraatzuchtige larven zijn de eigenlijke veroorzakers van de schade. Ze zijn lichtschuw en verstoppen zich graag op donkere plekken, zoals onder andere in bedbakken, ladekasten en kledingkasten. Hun aanwezigheid wordt in de meeste gevallen pas ontdekt wanneer er al vraatgaten in kledingstukken en gebruikstextiel zoals tapijten zitten.
Anders dan de kleermottenlarven, die een identiek vraatbeeld achterlaten, verlaten tapijtkeverlarven hun favoriete voedselbronnen en verspreiden ze zich naar materialen die ze niet eten. Deze plekken zoeken ze op voordat ze verpoppen. Op hun weg daarheen laten ze dan vaak diverse sporen achter, zoals kleine uitwerpselen of vervellingsresten, die op hun aanwezigheid wijzen.
Zodra de imagines zijn uitgekomen, trekken ze weer naar buiten. Aangetrokken door het licht worden de volwassen kevers dan vaak zichtbaar bij ramen.
Voortplanting
Van mei tot juli worden de vrouwtjes van de tapijtkever aangetrokken door de beschermde binnenruimtes van woningen om hun eitjes te leggen. Daar leggen ze hun eitjes, ongeveer 36 in totaal, op materialen van dierlijke oorsprong. Vijftien dagen later komen de eerste larven al uit en storten ze zich op tapijten, kledingstukken en textielproducten.
Op hun weg naar de volwassen kever vervellen de piepkleine insecten ongeveer vijftien keer.
Zijn de leefomstandigheden optimaal, dan verpoppen ze zich drie maanden later, oftewel in de herfst. In dit ontwikkelingsstadium bevinden de larven zich nog eens zes maanden en verlaten vervolgens als volwassen tapijtkever het huis.
De imago's hebben een levensverwachting van ongeveer een maand. Deze tijd gebruiken ze voor de voortplanting en het leggen van eitjes.
Goed om te weten: In de natuur legt het vrouwtje haar eitjes bij voorkeur in vogelnesten.
Welke gezondheidsproblemen veroorzaken tapijtkevers?
Tapijtkevers zijn geen overbrengers van gevaarlijke ziekteverwekkers. Toch kunnen de insecten voor gezondheidsproblemen zorgen. Hiervoor zijn vooral de tapijtkeverlarven verantwoordelijk. De imago's zijn ongevaarlijk voor de mens.
Beten veroorzaken de kleine insecten niet. De veroorzaker van irritaties zijn de ietwat langere pijlharen aan het achterlijf van de larve, die eigenlijk dienen als verdedigingsmechanisme tegen vijanden. De fijne haartjes zijn erg broos en breken gemakkelijk af. Blijven ze door lichaamscontact in de menselijke huid steken, dan zorgen de allergieopwekkende stoffen voor allergische reacties op het huidoppervlak en in de luchtwegen. Irritaties in de neusholtes of oogontstekingen zijn ook geen zeldzaamheid. Evenzo zijn rode, jeukende plekken op de huid mogelijke aanwijzingen. Als de symptomen niet afnemen, moet een arts worden geraadpleegd.
Welke huismiddeltjes bestrijden tapijtkevers effectief en duurzaam?
Chemische insecticiden zijn niet nodig voor de bestrijding van de tapijtkever en zouden sowieso alleen als laatste redmiddel moeten worden ingezet. Ze schaden namelijk niet alleen de plaagdieren, maar ook de mens, dieren en het milieu. Diverse fysieke en thermische methoden en huismiddeltjes zijn hiervoor voldoende.
Alternatieve maatregelen zijn bijzonder effectief, wanneer ze in combinatie worden toegepast. Is de plaag al te ver gevorderd en daardoor niet meer alleen onder controle te krijgen, dan moet altijd een professionele ongediertebestrijder worden ingeschakeld.
Passende producten: Middelen tegen tapijtkevers
Gebruik biociden voorzichtig. Lees vóór gebruik altijd het etiket en de productinformatie.
Welke sporen wijzen op een plaag door de tapijtkever?
Omdat de piepkleine tapijtkeverlarven vanwege hun grootte en gedrag moeilijk te ontdekken zijn, wijzen ook andere zaken op hun aanwezigheid.
Alternatieve maatregelen met het grootste effect
Schoonmaken
Als eerste maatregel moeten met behulp van een stofzuiger alle vloerbedekkingen en kieren evenals spleten van vuilresten, stof en pluisjes worden ontdaan. Ook rondslingerende dierenharen en huidschilfers moeten grondig worden verwijderd. Ook in donkere hoeken, onder en achter meubelstukken en bedden moet worden gestofzuigd. Vervolgens moeten alle kisten en kasten worden leeggemaakt, uitgezogen en daarna met schoonmaakazijn worden afgenomen.
Goede tip: Eén deel azijnzuur gemengd met vier delen water vormt de perfecte schoonmaakazijn.
Met stoom reinigen
In de handel verkrijgbare stoomreinigers zijn eenvoudig te bedienen en behalen het gewenste effect. Reinig hiervoor tapijten, maar ook de binnenkant van kasten en ladekasten evenals bedbakken met behulp van de uitstromende hete stoom.
Heet wassen
Ongevoelige materialen op een temperatuur van 60 graden Celsius gedurende ten minste twee uur in de machine reinigen. Daarna moet de wasmachine volledig worden gereinigd.
Hittebehandeling in de oven en in de sauna
Kleinere textielstukken kunnen bij temperaturen van 60 graden Celsius in een heteluchtoven of de sauna worden behandeld. Om succes te boeken, moet een behandeling meerdere uren duren. De besmette materialen moeten vooraf met hittebestendige folie luchtdicht worden verpakt.
Met kou behandelen
Textiel zoals vachten, bont of kleinere tapijten gedurende min 18 graden Celsius voor meerdere uren in de vriezer leggen. Ook hier moeten de te behandelen materialen vóór de maatregel in goed afsluitbare plastic zakken worden verpakt.
Mineraalpoeder zoals diatomeeënaarde en dergelijke bestrijden het plaagdier effectief
De bestrijding met behulp van gemalen kiezelwieren is een fysisch-mechanische methode. De in de handel verkrijgbare producten bevatten fossiel plankton of natuurlijk kiezelzuur en zijn bij correct gebruik ongevaarlijk voor mensen en huisdieren.
De werking van deze middelen is snel uitgelegd. Komen de insecten met het product in contact, dan beschadigen de fijne, scherpe deeltjes in het poeder de beschermende waslaag van de kever. Het gevolg: de parasieten drogen uit en sterven.
Belangrijk: Bij de behandeling moeten altijd handschoenen en een mondkapje worden gedragen. Het stof van het poeder zou anders in de luchtwegen kunnen komen en allergische reacties kunnen veroorzaken. Dit geldt in het bijzonder voor astmapatiënten.
Neemolie pakt het plaagprobleem bij de wortel aan
De olie van de Indiase neemboom werkt op natuurlijke wijze en schaadt uitsluitend plaagdieren. Het is geen zenuwgif, maar grijpt in op het ontwikkelingsproces van de parasieten. Komen de insecten met de olie in contact, dan stopt de vraat. Vervolgens worden ze traag, stoppen ze met de voortplanting en sterven ze af. In de handel zijn reeds gebruiksklare producten verkrijgbaar. Consumenten die kiezen voor pure neemolie als bestrijdingsmaatregel, dienen de gebruiksaanwijzing op te volgen.
Chemie-vrije insectensprays werken doelgericht
Dit type insecticiden is volledig vrij van schadelijke stoffen en zorgt voor een langdurige bescherming. Ze bestrijden insecten met natuurlijke stoffen zoals bijvoorbeeld azijn of lavendelextracten. De SILBERKRAFT insectenspray werkt door witte azijn, die insecten op lange termijn op afstand kan houden. Vanwege de samenstelling veroorzaakt de spray geen vlekken op textiel en gevoelige materialen en zorgt deze bovendien voor een frisse geur. De spray werkt als repellent en is niet dodelijk voor insecten.
Interessante bronnen en verdere links
- https://www.umweltbundesamt.de/teppichkaefer-braunwurz-bluetenkaefer#vorsorgemassnahmen
- https://www.hausgarten.net/pflanzenschutz/hausschaedling/teppichkaefer-bekaempfen.html
- https://utopia.de/ratgeber/teppichkaefer-so-wirst-du-ihn-wieder-los/


Reacties (0)
Schrijf een reactie
Reacties worden gecontroleerd voor publicatie.