Herken en behandel luizenbeten!

Luizen behoren tot de meest voorkomende parasieten onder de mens. Er wordt aangenomen dat de voorouders van de moderne mens, Homo sapiens, last hadden van hoofdluis. Onderzoekers vermoeden zelfs dat de voorouders van de huidige luis zo’n 5,6 miljoen jaar geleden bestonden. Bij opgravingen werden fossiele luizen en luizeneieren, zogenaamde neten, aangetroffen in textiel, kammen en haren die wel 10.000 jaar oud waren. Luizenbesmettingen worden voornamelijk overgedragen via direct contact met mensen die al besmet zijn en zijn daarom een ​​typisch probleem geworden in dichtbevolkte nederzettingen. Luizen vormen tegenwoordig nog steeds een probleem wanneer luizenplagen uitbreken op scholen of kleuterscholen. Er zijn verschillende soorten luizen die mensen infecteren. Naast de hoofdluizen omvatten deze ook schaamluizen, die vooral in de schaamstreek voorkomen, en lichaamsluizen, die zich voeden met menselijk bloed.

Luizen hebben zich in de loop van de tijd perfect aangepast aan externe omstandigheden. Net als wij mensen hebben hoofdluizen zich nu over de hele wereld verspreid. Mensen van alle leeftijden kunnen besmet raken met de parasieten en deze doorgeven aan anderen. Tegenwoordig komen ze echter vooral voor bij kinderen tussen de drie en twaalf jaar, omdat ze tijdens het spelen vaak nauw lichamelijk contact hebben. Luizen kunnen niet vliegen of springen en verspreiden zich altijd van persoon tot persoon. Met direct lichaams- of hoofdcontact kunnen ze van de ene gastheer naar de andere kruipen.

Er is een toename van het aantal hoofdluisbesmettingen, vooral na de zomervakantie. Dit komt vooral omdat luizen vanaf vakantie binnengebracht worden in peuterspeelzalen, kleuterscholen en basisscholen. Hoofdluisbesmettingen komen echter ook vaak voor onder daklozen, in arme wijken en onder vluchtelingen. Onderzoekers duiden de periode half september tot eind oktober aan als een periode met verhoogd risico waarin hoofdluizen vaker voorkomen.

In Duitsland vormen vooral drie soorten luizen een probleem: hoofdluizen, lichaamsluizen en schaamluis. Het zijn alle drie parasieten die in menselijk haar leven. Hoofdluizen leven voornamelijk op de hoofdhuid. In zeldzame gevallen zijn ze echter ook op de wenkbrauwen en baard te vinden. Daar worden ze vooral aangetroffen als er sprake is van een zeer zware plaag. Door de hogere temperatuur wordt schaamluis vooral aangetroffen in de schaam- en intieme zones. Ze kunnen ook over kleding en vilt worden aangebracht. Lichaamsluizen, ook wel lichaamsluizen genoemd, leven overal op het lichaam. Als u last heeft van een luizenplaag op uw hoofd, zijn lichaamsluizen en schaamluis zelden het probleem.

De volwassen hoofdluis meet ongeveer drie millimeter en is voor het menselijk oog moeilijk te zien. Het schild van de hoofdluis is vaak transparant of licht grijsachtig. De vrouwtjes leggen luizeneieren meestal direct op de hoofdhuid, omdat de uitgekomen larven gemakkelijk toegang hebben tot het voedsel dat ze nodig hebben, namelijk bloed. De luizeneitjes blijven zeer stevig aan de haargrens plakken en kunnen niet met normale kammen of shampoos worden verwijderd. De eitjes van verschillende soorten luizen worden ook wel neten genoemd.

Door het haar en de thermische isolatie bedraagt de temperatuur op de hoofdhuid ongeveer 34°C, wat optimale leefomstandigheden voor hoofdluizen vertegenwoordigt. De parasieten zijn ook goed beschermd tegen externe invloeden van buitenaf en kunnen zich gemakkelijk aan het haar hechten. Tegelijkertijd heeft onze menselijke hoofdhuid een goede bloedtoevoer en is niet bijzonder dik. Hierdoor kunnen luizen gemakkelijk bloed krijgen. De parasieten zijn zeer vraatzuchtig en hebben ongeveer elke twee tot drie uur voedsel nodig. Daarom bijten ze regelmatig, wat zich uit in de vorm van jeukende plekken. Als een luis van zijn kop zou vallen, zou hij in zijn eentje slechts 48 uur kunnen overleven.

Luizenplagen op het hoofd kunnen meestal worden toegeschreven aan hoofdluizen. In zeldzame gevallen kan de besmetting ook afkomstig zijn van schaamluis of lichaamsluizen, maar dit maakt voor de behandeling geen verschil. Een hoofdluisplaag hoeft niet noodzakelijkerwijs direct ontdekt te worden. Het duurt gewoonlijk vier tot zes weken voordat de getroffenen de eerste symptomen vertonen. Dit komt omdat een enkele parasiet vaak eerst in het haar terechtkomt en zich dan begint te vermenigvuldigen. Symptomen die getroffen mensen vertonen, zijn onder meer constante jeuk op het hoofd en zichtbare luizeneieren. De zogenaamde neten zien eruit als witte stippen die zich vormen bij de haarlijn. Ze kunnen worden uitgekamd met een luizenkam. Je raakt ook de luizen zelf. Je moet altijd achterdochtig zijn als iemand plotseling heel vaak op zijn hoofd krabt en last heeft van ernstige jeuk. De jeuk is vooral 's nachts ondraaglijk, omdat luizen 's nachts actief zijn en dan meer bloed zuigen. 

Luizenbeten jeuken extreem en zijn een duidelijk bewijs van een luizenplaag. Strikt genomen zijn dit steken en geen beten. Hoofdluisbeten, ook wel hoofdluisbeten genoemd, kunnen leiden tot ontstoken huidreacties en allergische reacties veroorzaken. Maar de belangrijkste constante metgezel is jeuk. Dit komt doordat de hoofdluis bij het bijten een kleine hoeveelheid speeksel in de wond injecteert. Dit voorkomt bloedstolling. Zoals reeds vermeld reageren sommige mensen allergisch op speeksel, terwijl anderen helemaal niets voelen. Als u deze symptomen opmerkt, moet u op het volgende letten:

• Plotselinge jeuk of kietelen van de hoofdhuid

• het gevoel dat er iets in het haar beweegt

• Plotselinge slaapstoornissen als gevolg van jeuk

• witte, grote “schubben” die niet verdwijnen bij het wassen

Het duidelijkste symptoom van een hoofdluisplaag is jeuk, die optreedt als gevolg van een allergische reactie. Dit wordt veroorzaakt door het speeksel van de hoofdluis. Omdat ons immuunsysteem echter aanvankelijk gevoelig is voor hoofdluisspeeksel, verschijnen de symptomen vaak pas na ongeveer vier tot zes weken. Als de afweercellen van het lichaam steeds meer in contact komen met speeksel, reageert het immuunsysteem door histamine vrij te geven, wat resulteert in onaangename en voortdurende jeuk. Maar de reactie op luizenbeten kan heel individueel zijn: als u geen allergische reactie op de beten heeft, voelt u vrijwel geen jeuk, maar eerder het gevoel dat er iets langs uw hoofd loopt. De huid van andere getroffen mensen ontwikkelt onaangename huidreacties. Het allerbelangrijkste is in ieder geval dat je je hoofd ontdoet van hoofdluis. Dit helpt niet alleen onaangename symptomen zoals huidirritatie te bestrijden, maar voorkomt ook overdracht naar andere mensen.

Voor acute behandeling raden wij onze Silberkraft luizenshampoo aan, die geschikt is voor volwassenen en kinderen. Als de parasieten en hun eitjes zich eenmaal in je haar hebben gevestigd, is het moeilijk om ze gemakkelijk kwijt te raken. Onze hoofdluisshampoo geeft verlichting en biedt je verschillende voordelen tegelijk:

Luizenbesmetting kan worden behandeld met onze Silver Power Voorkom dit eenvoudig met defensieve spray. Het risico op hoofdluis is bijzonder groot voor kinderen op de kleuter- of basisschool. Onze spray beschermt uw kind door luizen weg te houden met speciale geurstoffen. Als afweermiddel heeft het een preventieve werking en voorkomt het, bij regelmatig gebruik, de overdracht van luizen. Dit zijn de belangrijkste redenen voor preventie met onze verdedigingsspray:

Hoofdluisbeten kunnen leiden tot eczeem. Eczeem is een niet-overdraagbare, inflammatoire huidziekte die door een arts moet worden gediagnosticeerd. In bijna alle gevallen helpt een voorgeschreven crème met een ontstekingsremmend middel. Het zogenaamde luizeneczeem komt vaak voor bij een hoofdluisbesmetting: het bevindt zich in de nek. 
Beten van luizen kunnen kleine, met pus gevulde papels veroorzaken die een gemiddelde grootte hebben van ongeveer drie millimeter. Deze verdwijnen na een tijdje vanzelf.

Soortsoorten zoals schaamluis en lichaamsluizen worden niet alleen van persoon op persoon overgedragen, maar kunnen ook via kleding worden overgedragen. Vooral lichaamsluizen vormen op deze manier vaak een probleem. Om te voorkomen dat luizen zich via kleding verspreiden, kun je textiel preventief behandelen met onze speciale Silver Power Use luizenspray.

Publieke luizen, lichaamsluizen en hoofdluizen veroorzaken niet alleen jeukende beten, maar kunnen ook andere problemen op de huid veroorzaken. Bij besmetting met luizen komen secundaire infecties van de hoofdhuid bijvoorbeeld relatief vaak voor. Deze komen voor wanneer de intense jeuk van een beet ertoe leidt dat de bovenste huidlaag door het krabben gewond raakt. Deze microscopisch kleine wonden maken het binnendringen van verschillende bacteriën mogelijk die op uw huid en onder uw vingernagels voorkomen. Eczeem en huiduitslag kunnen het gevolg zijn. Een bacteriële infectie kan zich echter ook uiten via gezwollen en pijnlijke lymfeklieren. De huid is een zogenaamd grensorgaan, op het oppervlak waarvan zich veel bacteriestammen bevinden die ook in wonden kunnen terechtkomen. Tenzij u aan de huid krabt, resulteren luizenbeten zelden in bacteriële infecties. Maar vooral als de hoofdhuid bekrast is, kunnen de volgende problemen ontstaan.

Luizenbeten kunnen leiden tot eczeem, een niet-overdraagbare, ontstoken huidziekte die door een arts moet worden gediagnosticeerd. In bijna alle gevallen helpt een voorgeschreven crème met een ontstekingsremmend middel. Het zogenaamde luizeneczeem komt vaak voor bij een hoofdluisplaag: het bevindt zich in de nek. Bijten van luizen kunnen ook kleine, met pus gevulde papels veroorzaken die gemiddeld ongeveer drie millimeter groot zijn. Deze verdwijnen na een tijdje vanzelf.

De bacterie Staphylococcus aureus kan bij ongeveer 33% van de bevolking op het huidoppervlak worden aangetroffen. Daar veroorzaakt het geen schade en is het onschadelijk. Als deze bacterie echter in het lichaam terechtkomt, kan hij huid- en botontstekingen veroorzaken. Dit type ontsteking komt vooral voor in ziekenhuizen na chirurgische wonden. Dit type bacterie verspreidt zich zeer snel onder de huid. Dit komt omdat ze verschillende mechanismen hebben waarmee ze de afweerreactie van het lichaam omzeilen.

• Huidabcessen:
  De meeste huidinfecties die optreden na een hoofdluisplaag zijn zogenaamde huidabcessen. Dit zijn etterende afzettingen op de bovenste huidlaag. Deze zijn problematisch omdat veel stafylokokkenstammen resistentie hebben ontwikkeld tegen antibiotica die eigenlijk effectief zouden moeten zijn. Als huidabcessen enkele centimeters groot zijn, moeten ze operatief worden geopend en schoongemaakt.

• Cellulitis - niet te verwarren met cellulitis: deze bacteriële huidziekte wordt meestal veroorzaakt door streptokokken of stafylokokken. Het kan optreden in verband met huidabcessen, maar kan ook ontstaan ​​door kleine verwondingen aan de huid. Typisch zijn gebieden met roodheid, warmte, zwelling en gevoeligheid in het getroffen gebied. In ernstige gevallen kunnen zich ook blaren vormen. Cellulitis vereist medische behandeling, meestal met antibiotica. 

Ongeacht of het om schaamluis, lichaamsluis of hoofdluis gaat, het diagnosticeren van een luizenplaag kan relatief eenvoudig thuis worden gedaan. Om dit te doen, moet het haar eerst goed worden gekamd en bevochtigd met water. Gebruik nu een in de handel verkrijgbare conditioner die je door je haar verdeelt. Dit zorgt ervoor dat de luizenkam, waarmee het haar nu lok voor lok doorgekamd kan worden, probleemloos door het haar glijdt. Bovendien voorkomt het spoelen dat de volwassen luizen zich snel ontwikkelen. Na elke kambeweging moet de luizenkam worden afgeveegd met keukenpapier. Als u zwarte stippen of ovale schelpjes aantreft, heeft u last van een luizenplaag. Het diagnosticeren van luizenbeten zelf is moeilijk met het blote oog, omdat ze klein zijn. Hevige jeuk op de hoofdhuid kan echter bijvoorbeeld het eerste teken zijn.

Gebruik om luizen te bestrijden een luizenshampoo. In de meeste gevallen is één toepassing voldoende om van alle parasieten af ​​te komen. Wij raden u aan om na ongeveer tien dagen een nieuwe toepassing uit te voeren. Een tweede toepassing wordt aanbevolen, vooral als de besmettingssituatie op de school of kleuterschool van uw kind nog steeds acuut is.