Slakkensoorten - deze soorten kruipen door Duitsland

Slijmerige sporen in de tuin

Iedereen kent de vochtige, glanzende, slijmerige sporen die slakken achterlaten op asfalt of bestratingsplaten. Slakken behoren tot de vaste tuinbezoekers waar elke tuinman graag zonder zou willen. Vers groen en nieuw aangeplante jonge plantjes staan bovenaan het menu voor de slijmerige weekdieren.

Wat zijn Slakken?

Slakken (Gastropoda) behoren tot de klasse van weekdieren. Interessant genoeg zijn ze nauw verwant aan mosselen, inktvissen en octopussen. Ze hebben geen voeten, maar één enkele, breed ontwikkelde voet waarmee ze zich voortbewegen. Om vooruit te komen, scheiden ze een slijmerige afscheiding af die hen helpt te bewegen.
Volgens schattingen zijn er in Duitsland ongeveer 250 verschillende soorten slakken, maar door de mondialisering zijn veel soorten vanuit andere delen van de wereld naar Europa gekomen. Daarom kan een definitief aantal soorten niet worden vastgesteld.
Er zijn echter maar een paar soorten slakken die ons lastig vallen in de tuin; naaktslakken zijn het meest vervelend voor tuinders. Maar ook de Romeinse slak, die zijn schild op de rug draagt, is algemeen bekend.

Verschijning van Slakken

Slakken zijn wormachtige dieren zonder zichtbare ledematen. Ze hebben een kop met twee paar antennes van verschillende lengtes. De langere antennes hebben ogen waarmee slakken hun omgeving kunnen waarnemen. De kortere zijn tactiele sensoren waarmee ze kunnen ruiken en voelen.

Ze hebben een gespierde voet waarmee ze bewegen en een ingewandenzak voor het verteren van voedsel. Slakken zijn verbazingwekkend flexibel en leven al ongeveer 500 miljoen jaar op aarde. Sommige slakken leven onder water, terwijl andere op het land leven. Behalve op de Noord- en Zuidpool en in woestijnen zijn ze overal ter wereld aanwezig. Sommigen hebben een kalkstenen huis op hun rug waar ze zich kunnen terugtrekken.

Zijn alle slakken schadelijk?

Als je het woord slakken hoort, denken sommigen aan slakken, anderen aan naaktslakken en weer anderen aan de lelijke schade die slakken veroorzaken aan planten. De vraag rijst daarom of alle slakken ongedierte zijn. Het antwoord is: Nee.

Veel soorten slakken voeden zich met dood plantmateriaal, terwijl andere de eieren van naaktslakken eten.
Hieronder presenteren we de meest voorkomende slakkensoorten in Duitsland.

[product:slakkenkorrels|🏡 Houdt de moestuin slakkenvrij

💚 Beschermt slakken - zonder te doden
✔️ Schimmelvrij en regenbestendig
🌿 Werkt met citroen eucalyptus
👪 Meer dan 100.000 klanten
|button:Direct naar het product|kleur:#ffffff]

Schelslakken

Schildslakken komen uit het ei met hun huis op hun rug . Zolang de slak nog groeit, groeit het huis ook. Hiervoor heeft de slak vooral kalkhoudend voedsel nodig. De schaal blijft op de rug van de slak zitten totdat deze sterft en kan niet door de slak worden achtergelaten.

Sommige schelpslakken worden wel tien jaar oud, andere slechts één jaar. Schildslakken brengen de winter beschermd door onder mos of houtachtige planten. Veel mensen bouwen een kalkafdekking waarmee ze het huis afsluiten tegen weersinvloeden. Zodra de temperatuur weer stijgt, gooien ze hun kalkhoed af en kruipen verder.

Gevlekte slak (Arianta arbustorum)

De gevlekte slak (Arianta arbustorum) wordt ook wel boomslak of boomslak genoemd. Het heeft een karakteristieke bolvormige schaal op zijn rug, die een kenmerkende kastanjebruine kleur heeft met gele vlekken.
De slak komt zowel voor in de bergen als in bossen en weilanden. Ze eet graag kruiden.

De nauw verwante bosslak is ook zeer flexibel en komt voor tot 2000 meter boven zeeniveau. Hij eet verschillende delen van planten en paddenstoelen.

Gewone haarslak (Trochulus hispidus)

De gewone haarslak behoort tot de familie van de bladslakken en heeft een platte, conische schaal. Ze zijn klein en komen vooral voor in Midden-Europa. Interessant is dat volwassen haarslakken haarachtige verlengingen op hun schelpen hebben.

Dit type slak eet vooral dode en verdorde plantendelen en houdt van brandnetels. Ze zijn echter ook af en toe aangetroffen op bloemen en fruit.

Bosslak (Cepaea nemoralis)

De Hainbandslak behoort ook tot de krulslakken en wordt vanwege zijn uiterlijk ook wel de zwartmondbandslak genoemd. De behuizing is spiraalvormig geelzwart gekleurd. Net als de harige slak eet hij vooral dode plantendelen, maar ook vers groen en paddenstoelen.

Bänderschnecke

Robinslak (Helix pomatia)

De bekendste slakkensoort in Duitsland is de Romeinse slak. Hij behoort tot de slakkenfamilie en kan tot 10 centimeter lang worden. Daarmee is hij de grootste landslak van Europa. Het heeft verschillende kleuren, sommige zijn okergeel, andere hebben gemengde bruintinten.

Weinbergschnecke

Robinslakken eten graag zachte en verwelkte plantendelen en staan onder natuurbescherming. In het wild kan een Romeinse slak wel acht jaar oud worden.

In sommige landen staan slakken op de menukaart van mensen. In Frankrijk worden ze bijvoorbeeld als een delicatesse beschouwd. Maar roofdieren eten ook graag de grote slakken: egels en muizen eten vaker de slijmerige weekdieren.

Naaktslakken

Bij naaktslakken is de schaal in de loop van de evolutie achteruitgegaan. Ze kunnen zich niet terugtrekken in hun huis voor bescherming. Veel naaktslakken zijn ookplantenplagen. Omdat naaktslakken volledig afhankelijk zijn van het weer, zijn ze vooral 's nachts, als het koeler is, op pad. Ze zijn gebonden aan vochtige omgevingen omdat ze op droog land zouden uitdrogen.
Naaktslakken zijn zeer reproductief, in één jaar kunnen ze drie keer tot wel 900 lagen eieren leggen.

Veel soorten naaktslakken vallen planten in tuinen en kassen aan. Daarom wordt het aanbevolen Slak neerleggen korrels tegen het slijmerige ongedierte.

Gesaldeerde veldslak (Deroceras reticulatum)

De netvormige veldslak kan tussen de vier en zes centimeter groot worden en heeft een lichtbruine tot crèmekleur met netvormige bruine vlekken op de rug. Het is een alleseter en houdt van verse jonge planten, koolplanten en sla - tot grote ergernis van boeren en boerinnen. Kenmerkend voor de gesaldeerde veldslak is hetontpitten van bladerenvan planten. Het is een nachtdier, houdt van een vochtige omgeving en leeft meestal ongeveer een jaar.

Tijgerslak (Limax maximus)

Tijgerslakken worden ook wel grote bloedzuigerslakken genoemd. Ze kunnen een aanzienlijke grootte bereiken van tot wel 20 centimeter. Tijgerslakken zijn lichtbruin of lichtgeel van kleur met donkere tabby-vlekken op hun rug.

Tigerschnegel

Ze eten vooral dode plantendelen en vallen slechts zeer zelden vers groen aan. Bovendien zijn het aaseters en stoppen ze niet bij andere naaktslakken. In tegenstelling tot andere soortgenoten zijn tijgerslakken nuttige insecten: ze zijn erg behulpzaam omdat ze ook eieren van slakken eten en daardoor een slakkenplaag kunnen bevatten. Tijgerslakken leven in parken, op uiterwaarden en ook in tuinen en hebben een levensverwachting van twee tot drie jaar.

Tuinslak (Arion hortensis)

Tuinslakken zijn naaktslakken en worden maximaal vijf centimeter groot. Ze hebben een blauwzwarte kleur op hun rug en een lichte zool. Ze zijn een van de plantenplagen en eten graag de wortels van planten onder de aardkorst.

Garten-Wegschnecke

Spaanse naaktslak (Arion vulgaris, Arion lusitanicus)

De Spaanse naaktslak heeft verschillende namen waaronder hij bekend staat: Oost-Indische kers, grote naaktslak of Lusitaanse naaktslak.
Hij kan tot 15 centimeter lang worden en is ook een naaktslak. Het kan verschillende kleuren hebben: lichtbruin, oranje, donkerbruin of zelfs roodachtig tot lichtgeel.

Spanische Wegschnecke

De Spaanse naaktslak houdt evenveel van alle weelderige groene delen van de plant. Hij houdt van pompoen- en meloenplanten, eet ook andere slakken en wordt beschouwd als een tuinplaag.

Omdat hij overal in Europa voorkomt, is hij samen met de Romeinse slak een van de bekendste naaktslakken.. De soort Arion lusitanicus wordt nu beschouwd als de meest voorkomende slakkensoort in Duitsland. Hun snelle voortplanting betekent dat ze een van de grootste negatieve gevolgen hebben voor onze biologische diversiteit.

Bronnen en verdere links

Ingediend in: Garten-Wegschnecke, Gefleckte Schnirkelschnecke, Gehäuseschnecken, Gemeine Haarschnecke, Genetzte Ackerschnecke, Hain-Bänderschnecke, Nacktschnecken, Schnecken bekämpfen, Schneckengranulat, Schneckenkorn, Spanische Wegschnecke, Tigerschnegel, Weinbergschnecken