Doorgaan naar inhoud
Gratis verzending vanaf 29€
Verzending 1-2 dagen
4.44 · 245.512+ klanten
Stink Bugs Natural Enemies: deze insecten helpen echt
april 17, 2026 Patricia Titz

Stink Bugs Natural Enemies: deze insecten helpen echt

Stankwantsen in de tuin, op het balkon of zelfs in huis kunnen snel een echte stresstest worden. Vooral invasieve soorten zoals de gemarmerde stinkwants (Halyomorpha halys) en de groene rijstwants (Nezara viridula) veroorzaken aanzienlijke schade aan groenten en fruit. Iedereen die chemische insecticiden wil vermijden, stelt zichzelf onvermijdelijk de vraag: hebben stinkwantsen natuurlijke vijanden? Het antwoord is ja. Het zijn echter vaak niet de klassieke tuinbewoners zoals vogels of egels die hier voor verlichting zorgen, maar eerder zeer gespecialiseerde micro-insecten. In dit artikel duiken we diep in de fascinerende wereld van parasitoïden en roofdieren en laten we zien welke nuttige insecten echt effectief zijn in de strijd tegen de bedwantsenplaag.

De belangrijkste zaken op een rij

  • Afweermechanisme: Binnenlandse roofdieren (vogels, zoogdieren) vermijden vaak stinkende insecten vanwege hun stinkende en slecht smakende defensieve afscheidingen.
  • De meest effectieve vijanden: Gespecialiseerde sluipwespen (zoals de samurai-wesp) en rupsvliegen zijn de belangrijkste natuurlijke tegenstanders. Ze parasiteren de eieren of volwassenen.
  • Generalisten: loopkevers, oorwormen, springspinnen en krekels eten af en toe de eieren van de bedwants.
  • Ecologische promotie: Door nectarbronnen zoals alyssum, wilde wortel of boekweit te planten, kunt u deze zeer gespecialiseerde nuttige insecten specifiek naar uw tuin lokken.
Parasitierung eines Stinkwanzen-Eies durch eine Schlupfwespe.
Parasitisatie van een stinkwants-ei door een sluipwesp.

Waarom inheemse roofdieren vaak falen

Als we aan natuurlijke ongediertebestrijding denken, denken we meestal aan vogels, padden of lieveheersbeestjes. Als het echter om stinkwantsen (Pentatomidae) gaat, bereiken deze klassieke roofdieren snel hun grenzen. De reden hiervoor ligt in de evolutie: Zoals de naam ‘stinkwants’ suggereert, hebben bijna alle leden van deze familie speciale geur- of stinkklieren [1]. Wanneer de insecten zich bedreigd voelen, laten ze een afscheiding vrij die niet alleen zoet tot zeer onaangenaam ruikt voor de menselijke neus, maar ook een afschrikkende werking heeft op roofdieren [3].

Vooral bij invasieve soorten zoals de gemarmerde stinkwants is er nog een ander probleem: het ontbreken van een evolutionair aanpassingsproces. Inheemse roofinsecten en parasitoïden herkennen de eieren van nieuwe immigranten vaak niet als voedselbron of gastheer. Uit onderzoek blijkt dat het parasitisme van de gemarmerde stinkwants door inheemse eiparasitoïden in de VS en Europa vaak minder dan 10% bedraagt ​​[14]. Binnenlandse roofdieren bereiken doorgaans ook slechts een controlepercentage van minder dan 20% [14]. Om de populaties echt in bedwang te houden, zijn zeer gespecialiseerde tegenstanders nodig.

De specialisten: sluipwespen (sluipwespen)

Verreweg de belangrijkste en meest effectieve natuurlijke vijanden van stinkwantsen zijn kleine sluipwesjes, vaak slechts één tot twee millimeter groot. Deze insecten steken niet, maar gebruiken de eieren van de insecten als voedingsbodem voor hun eigen nakomelingen.

De samurai-wesp (Trissolcus japonicus)

In de strijd tegen de gemarmerde stinkwants rust de grootste hoop van de wetenschap op de samurai-wesp (Trissolcus japonicus). Deze kleine soort wesp komt, net als de kever zelf, oorspronkelijk uit Oost-Azië. Daar houdt hij op natuurlijke wijze de insectenpopulaties onder controle door tot 80% van de insecteneieren te parasiteren [14]. De vrouwelijke samurai-wesp legt haar eigen ei rechtstreeks in het ei van de stinkwants. De uitkomende wespenlarve eet het insectenei van binnenuit op en doodt de volgende generatie voordat ze zelfs maar kunnen uitkomen [9].

In Europa en de VS was er lange tijd discussie of deze wesp kunstmatig moest worden geïntroduceerd. De natuur was de autoriteiten echter voor: ook de samurai-wesp werd als ‘verstekeling’ geïntroduceerd. De ziekte werd al in 2000 in Zwitserland ontdekt, later in Italië en uiteindelijk in 2020 in Duitsland (gebied Heidelberg) [10]. Onderzoekers werken nu intensief aan het promoten van deze natuurlijke tegenstanders door middel van gerichte veredeling en vrijlating om misoogsten in de fruit- en wijnteelt tot een minimum te beperken [10].

Trissolcus basalis tegen de groene rijstwants

Een soortgelijk principe geldt voor de groene rijstwants (Nezara viridula), een andere invasieve plaag die in opkomst is als gevolg van de klimaatverandering [7]. Je belangrijkste tegenstander is de sluipwesp Trissolcus basalis. Dit kleine nuttige insect (0,91–1,24 mm groot) is wereldwijd wijdverspreid en heeft een smal gastheerbereik, bij voorkeur geconcentreerd in de eierklauwen van de groene rijstwants [11].

Praktische tip voor de kas: In de professionele tuinbouw in Oostenrijk is de sluipwesp Trissolcus basalis sinds januari 2023 officieel in de winkels verkrijgbaar als eiparasiet voor diverse gewassen in de groente-, fruit- en sierplantenteelt buiten en onder glas [7].
Lebenszyklus der Raupenfliege als Parasit der Stinkwanze.
Levenscyclus van de rupsvlieg als parasiet van de stinkwants.

Rupsvliegen (Tachinidae): Dodelijke passagiers

Naast de eierparasitaire wespen bestaat er nog een fascinerende groep natuurlijke vijanden: de rupsvliegen. In tegenstelling tot sluipwespen vallen ze niet de eieren aan, maar eerder de volwassen stinkwantsen of hun late nimfenstadia.

Een prominent voorbeeld in Europa is de soort Trichopoda pictipennis (voorheen vaak T. pennipes genoemd). Deze vlieg, ongeveer 9 mm groot, legt een of meer witte, ovale eieren direct op het kogelvrije vest van de levende stinkwants [11, 13]. Na het uitkomen graaft de vliegenmade zich in het inwendige van de kever en voedt zich met zijn lichaamsvloeistoffen en weefsel. De kever leeft aanvankelijk voort, maar de voortplanting ervan is ernstig beperkt en sterft uiteindelijk wanneer de volwassen vliegmade zijn gastheer verlaat om te verpoppen. In regio's zoals Baden-Württemberg zijn de afgelopen jaren hoge aantallen parasitisme van de groene rijstwants door deze rupsvliegen waargenomen [11].

Generalisten: welke inheemse insecten en spinnen eten stinkwantsen?

Zelfs als specialisten de dupe worden van de biologische bestrijding, leveren binnenlandse generalisten een niet te onderschatten bijdrage. Omdat de volwassen insecten goed worden beschermd door hun stinkende afscheiding, concentreren deze roofdieren zich vrijwel uitsluitend op de weerloze eierklauwen of op zeer jonge nimfstadia.

De gedocumenteerde eiroofdieren van de gemarmerde stinkwants zijn onder meer [6]:

  • Grondkevers (Carabidae): Deze nachtelijke jagers zwerven door het gebladerte en eten insecteneieren.
  • Oorwormen (Forficulidae): Vaak over het hoofd gezien als hinderlijk, zijn oorwormen uitstekende eters van bladluizen en insecteneieren, inclusief die van stinkende insecten.
  • Springspinnen (Salticidae): Deze behendige, dagelijkse spinnen jagen op zicht en jagen af en toe op pas uitgekomen insectennimfen.
  • Krekels (Gryllidae): Er is waargenomen dat sommige allesetende soorten krekels de eieren van stinkwantsen aten.

Roofwantsen als kannibalen

Niet alle insecten zijn plantenzuigers. Binnen de stinkwantsfamilie zijn er ook roofzuchtige subfamilies (bijvoorbeeld Amyotinae) die zich voeden met andere insecten - en niet stoppen bij hun herbivore verwanten [5].

Een bekend voorbeeld uit Noord-Amerika is de roofwants Podisus maculiventris (Spined Soldier Bug). Hij gebruikt zijn krachtige slurf om insectenlarven en soms andere insecten op te zuigen [13]. In Midden-Europa vinden we vergelijkbare soorten zoals de tweekoppige kever (Picromerus bidens) of de boswachter (Arma custos). Deze roofwantsen hebben een veel sterkere stekende slurf dan hun herbivore verwanten en gebruiken deze om prooien te doorboren en uit te zuigen [5]. Hoewel ze stinkwantsen kunnen eten, is hun dichtheid meestal niet genoeg om alleen een enorme plaag te stoppen.

Vogels en gewervelde dieren: eten ze stinkende insecten?

De rol van vogels, vleermuizen of amfibieën bij de regulering van stinkwantsen is marginaal. De defensieve afscheiding van de insecten, die rijk is aan aldehyden, irriteert de slijmvliezen van gewervelde dieren sterk. Een vogel die één keer een volwassen stinkwants heeft opgegeten, zal deze ervaring doorgaans niet herhalen vanwege de extreem bittere smaak en het branderige gevoel in de snavel. De enige uitzonderingen zijn extreem hongerige dieren in voedselarme tijden of gespecialiseerde vogelsoorten die hebben geleerd de insecten te verwerken voordat ze ze opeten, zodat ze hun afscheidingen leegmaken.

Hoe natuurlijke vijanden in de tuin bevorderen

Als je stinkwantsen op een natuurlijke manier wilt bestrijden, is het promoten van de hierboven genoemde specialisten de meest duurzame manier. Zowel de sluipwespen (zoals Trissolcus basalis) als de rupsvliegen zijn in het volwassen stadium afhankelijk van koolhydraatrijk voedsel om te overleven en eieren te produceren [11].

Je kunt deze nuttige insecten actief ondersteunen door een passend bloemenassortiment in je tuin of in de buurt van je groentegewassen te creëren. Bijzonder geschikt zijn planten met gemakkelijk bereikbare, platte bloeiwijzen, omdat de kleine wespen geen lange slurf hebben. Het Augustenberg Agricultural Technology Center beveelt aan [11]:

  • Alyssum sp.:Zorgt voor voldoende nectar voor kleine parasitoïden.
  • Wilde wortel (Daucus carota): Schermbloemige planten zijn echte magneten voor sluipwespen en rupsvliegen.
  • Boekweit (Fagopyrum sp.): Groeit snel en levert betrouwbaar voedsel voor nuttige insecten.

Het helpt ook om meerjarige bloeistroken te creëren tussen de rijen fruit- of groentegewassen. Dit vergroot de algemene biodiversiteit en biedt tevens belangrijke schuilplaatsen voor loopkevers, spinnen en oorwormen (de eiroofdieren) [6].

Veelgestelde vragen (FAQ)

Eten vogels stinkwantsen?

Vogels vermijden over het algemeen stinkwantsen. De stinkende en bitter smakende defensieve afscheiding van de insecten dient als een effectief beschermingsmechanisme tegen gewervelde dieren. Alleen in uitzonderlijke gevallen of bij groot voedselgebrek worden ze door vogels gegeten.

Wat is de beste natuurlijke vijand van de gemarmerde stinkwants?

De meest effectieve natuurlijke vijand is de samurai-wesp (Trissolcus japonicus). Deze kleine parasitaire wesp parasiteert specifiek de eieren van de insect en kan tot 80% van de eieren van de insect in zijn Aziatische thuisland vernietigen. De ziekte verspreidt zich nu ook in Europa.

Kun je parasitaire wespen kopen om stinkwantsen te bestrijden?

Ja, dit is mogelijk voor bepaalde soorten bugs. Tegen de groene rijstwants (Nezara viridula) is bijvoorbeeld de sluipwesp Trissolcus basalis commercieel verkrijgbaar in de professionele tuinbouw (o.a. in Oostenrijk) als nuttig insect voor kassen en buitenteelten.

Eten spinnen stinkende insecten?

Volwassen stinkwantsen worden meestal vermeden door spinnen. Bepaalde spinnensoorten, zoals de dagelijkse springspinnen (Salticidae), jagen echter af en toe op pas uitgekomen insectennimfen of eten de eieren.

Welke planten trekken de vijanden van stinkwantsen aan?

Om sluipwespen en rupsvliegen aan te trekken, plant u planten met platte, nectarrijke bloemen. Vooral schermbloemige planten zoals wilde wortel (Daucus carota), alyssum (Alyssum) en boekweit zijn bijzonder nuttig gebleken.

Conclusie

De bestrijding van stinkwantsen door natuurlijke vijanden is een complexe ecologische interactie. Terwijl onze inheemse vogels en zoogdieren worden afgeschrikt door de stinkende afscheiding, ligt de echte macht in de microwereld: sluipwespen zoals de samurai-wesp en gespecialiseerde rupsvliegen zijn de echte helden in de tuin. Door het gebruik van breedwerkende insecticiden te vermijden en in plaats daarvan gerichte nectarplanten zoals wilde wortel of alyssum te kweken, kunnen we deze kleine maar zeer effectieve nuttige insecten promoten. Zo creëren we een ecologisch evenwicht dat op termijn ook invasieve insectensoorten aankan.

Wetenschappelijke bronnen en referenties

  1. Staatsgezondheidsbureau van Baden-Württemberg (2009): Stankwantsen - informatie.
  2. INSECTENRESPECT: Wat je moet weten over het insect: Gemarmerde stinkwants (Halyomorpha halys).
  3. Schuster, A. (2007): De insecten (Insecta: Heteroptera) van West-Mecklenburg, deel 1. Maagd, nieuwsbrief van de Mecklenburgse Entomologische Vereniging.
  4. Onderzoeksinstituut voor Biologische Landbouw (FiBL) (2023): Bestrijd strategieën tegen de gemarmerde stinkwants. BIOFRUITNET praktische tip.
  5. Nussbaumer, M. (2023): Groene rijstbug - een klimaatprofiteur in opkomst. inatura Erlebnis Naturschau GmbH.
  6. Freers, A. (2012): Verstekelingen: STINK BUGS (gemarmerde stinkwants). LMTVet Bremen.
  7. Hoffmann, H.-J. (2021): De gemarmerde stinkwants Halyomorpha halys en nu de samurai-wesp. HETEROPTERON Uitgave 61.
  8. Zimmermann, O. et al. (2022): Plantgezondheidsnotities: groene rijstwants (Nezara viridula). Centrum voor Landbouwtechnologie (LTZ) Augustenberg.
  9. Uitbreiding Universiteit van Maryland: Veelvoorkomende stinkende insecten in de Mid-Atlantische Oceaan.
  10. Penca, C. & Hodges, A. (2018): Bruin gemarmerde stinkwants, Halyomorpha halys. Universiteit van Florida, IFAS-extensie.

Verdere artikelen over dit onderwerp

Ongediertevrij met Silberkraft

Ongediertevrij met een gerust geweten!

Ongediertevrij met Silberkraft

Ongediertevrij met een gerust geweten!
Van 300+ beoordelingen
Alle producten