Mijten in huis - tips tegen mijtenbeten en huisstofmijt

Mijten zijn overal

Er zijn 50.000 momenteel bekende soorten mijten alleen al in Duitsland. Daarom behoren deze kleine beestjes tot de meest soortenrijke groep van de spinachtigen. Wie een huisdier heeft, komt hoogstwaarschijnlijk vroeg of laat in contact met deze kleine geleedpotigen. De grasmijt of de oormijt zijn bijvoorbeeld mijtsoorten die veel huisdieren aantasten en vervelende jeuk veroorzaken.

Welke veelvoorkomende mijtsoorten zijn er?

Schurftmijten

De schurftmijt is een verraderlijke mijtsoort die zich in de huid van zijn gastheer graaft en daar gangetjes aanlegt. De schurftmijt tast zowel mens als dier aan. Als een gastheer besmet is, krabt hij zich onophoudelijk. Wanneer de schurftmijt haar eitjes in de gangetjes legt, leidt dit bij dieren tot schurft of bij mensen tot scabiës. Scabiës uit zich door hevige jeuk, puistjes en eventueel blaasjes op de huid. Scabiës moet onmiddellijk worden behandeld met crèmes op basis van permethrine, die ongeveer acht tot tien uur op de huid moeten blijven zitten om het werkzame bestanddeel in de huid te laten trekken.

Grasmijten

Deze mijtsoort wacht in het hoge gras op zijn gastheer. De larven hechten zich vast aan mens en dier. Ze bijten, voeden zich gedurende acht tot tien dagen en vallen dan als volwassen mijt weer af. Symptomen van grasmijten zijn jeuk op de plek van de beet en roodheid. Deze verdwijnen na enkele dagen vanzelf.

Haarzakjesmijten

Deze mijtsoort leeft bij voorkeur aan de wimperwortel van mensen. Daar eet hij dode huidcellen en kan in het ergste geval leiden tot rosacea of acne. Een besmetting met haarzakjesmijten herken je aan roodheid, cystevorming en jeuk. Ook hier schrijft de arts een behandeling voor die je zo goed mogelijk moet uitvoeren om de mijt op lange termijn kwijt te raken.

Huisstofmijten

De mijtsoorten die bij ons het meest verspreid zijn, zijn de Europese huisstofmijt (Dermatophagoides pteronyssinus) en de Amerikaanse huisstofmijt (Dermatophagoides farinae). Voor een mens is het lastig om deze kleine kruipers met het blote oog te zien. De kleinste mijtsoort is slechts 0,1 mm groot en leeft ongeveer twee tot vier maanden. Hij geeft de voorkeur aan warme, vochtige temperaturen van 25°C en plant zich in Duitsland voort tussen mei en oktober.
De huisstofmijt komt in elk huishouden voor en leeft bij voorkeur in gestoffeerde meubels, matrassen, donzen dekbedden, kussens, tapijten en gordijnen - overal waar hij zijn favoriete voedsel, dode menselijke huidcellen, vindt. Gemiddeld gaat men ervan uit dat de twee gram huidschilfers die ieder mens dagelijks verliest, tot wel 1,5 miljoen huisstofmijten kan voeden. Op zich is de huisstofmijt echter onschadelijk en steekt of bijt hij niet.

Mijten in huis - huisstofmijten in huis door gebrekkige hygiëne?

In één gram huisstof konden onderzoekers bij een analyse 15.000 huisstofmijten vaststellen, in één gram bedstof ongeveer 4000 mijten. Hun aanwezigheid heeft echter niets te maken met gebrekkige hygiëne. Deze mijtsoort is een vaste bewoner van elk huishouden. Verraderlijk is het wanneer je er allergisch voor bent. Wat dat betekent en hoe je tegen de mijten kunt optreden, lees je hier.

Huisstofallergie

De meeste mensen reageren niet op huisstofmijten en weten niet eens dat ze bestaan. In Duitsland reageren inmiddels echter ongeveer 4,5 miljoen mensen allergisch op de uitwerpselen van deze spinachtigen. Deze zijn de veroorzaker van een zogenaamde huisstofallergie. Als je de uitgescheiden uitwerpselen van de mijten inademt en de allergie onbehandeld laat, dreigt in het ergste geval astma.
Zodra je dus verkoudheidssymptomen krijgt zoals tranende ogen, een loopneus, ademhalingsproblemen o.i.d., die altijd optreden wanneer je in afgesloten kamers verblijft, is het raadzaam om een allergoloog te bezoeken en je te laten onderzoeken op een huisstofallergie. Vooral een verstopte neus na het ontwaken en een droge mond kunnen wijzen op een huisstofallergie.

Symptomen van een huisstofallergie zijn:

Tranende ogen
Droge slijmvliezen
Jeuk
Verstopte neus
Kortademigheid
Niezen
Hoesten
Rode, gezwollen ogen

Welke maatregelen kunt u nemen tegen de allergie?

Als een allergoloog de diagnose huisstofmijtallergie heeft gesteld, is het belangrijk om te weten welke maatregelen u kunt nemen om minder tot geen symptomen meer te ervaren in uw eigen huis. De favoriete leefomgeving van de huisstofmijt is de matras, het dekbed en het kussen. Daar verblijven we elke nacht gemiddeld tussen de zes en negen uur - ruim voldoende tijd voor de mijt om zich te voeden met onze huidschilfers, die zich daar snel ophopen. Onder de deken is het bovendien aangenaam warm en vochtig voor de beestjes, aangezien we gemiddeld elke nacht tot een liter zweet afscheiden - ideale leefomstandigheden voor de kleine mijt. Daarbij maakt het niet uit of we het beddengoed wekelijks of vaker verschonen; de huisstofmijt laat zich zo niet zomaar verwijderen.

Het wordt aanbevolen om een laagpolig tapijt in de slaapkamer onder het bed te leggen, omdat daar de huidschilfers en de mijtenuitwerpselen samen met het huisstof zich verzamelen en vastzetten, waardoor ze makkelijker opgezogen kunnen worden. Heeft u geen tapijt in de slaapkamer, dan dwarrelt het stof bij het voorbijlopen sneller op en kunnen de symptomen van de allergie verergeren.
Zogenaamde encasings, tussenhoezen voor de matras, het dekbed en het kussen van microvezel, zijn een zinvolle aanvullende maatregel zodat de uitwerpselen van de mijten niet in contact kunnen komen met de mens. Ze worden bijvoorbeeld tussen het beddengoed (het laken en de matras) aangebracht. Ze zijn bovendien ook effectief als matrasbeschermer en houden tegelijkertijd mijten tegen om in de matras te trekken.

Ook is het aan te raden om donzen dekbedden en verenkussens te vervangen door microvezel beddengoed. Microvezel heeft een zo fijne en vaste structuur dat de mijten en hun uitwerpselen niet door de mazen kunnen dringen en een verstopte neus en tranende ogen na het ontwaken tot het verleden behoren. Bovendien pluist microvezel beddengoed niet en droogt het in tegenstelling tot donzen of katoenen beddengoed snel.

Stofvangers verminderen - is dat nodig?

Allergologen adviseren bij een huisstofmijtallergie om een hyposensibilisatie te ondergaan, die ofwel met maandelijkse injecties of in tabletvorm wordt uitgevoerd. Daarnaast wordt aangeraden om aanwezige stofvangers zoals gestoffeerde meubels te vervangen door lederen en houten meubels, zodat de huisstofmijten hun levensbasis wordt ontnomen.

Echter, niet iedereen heeft de financiële middelen om vanwege kleine spinachtigen het gehele interieur te veranderen. Zogenaamde anti-mijt-middelen, die de luchtwegen van de huisstofmijt verstoppen en ze daardoor doden, zou men daarom twee keer per jaar op de gestoffeerde meubels en tapijten moeten spuiten, zodat de symptomen van de allergie worden verzacht.

Producttip: Mijtspray voor matrassen & textiel

Voor het inspuiten van matrassen en textiel
Na 2 uur drogen resten opzuigen of uitwassen
Werkzame stof: Geraniol (0,2 g/100 ml)

Direct naar het product

Gebruik biociden voorzichtig. Lees vóór gebruik altijd het etiket en de productinformatie.

Mijtspray van Silberkraft

Met de anti-mijtspray van Silberkraft worden mijten betrouwbaar bestreden. De spray werkt direct: de mijten worden met een laagje bedekt, hun ademopeningen worden verstopt en daardoor sterven de mijten af. Mijten en hun uitwerpselen blijven gefixeerd op de ondergrond. Hierdoor kan het stof niet meer opdwarrelen en kan het met een stofzuiger worden opgezogen. Hiermee verkrijgt u een effectief alternatief voor middelen met permethrine, die schadelijk kunnen zijn voor de luchtwegen van huisdieren. In tegenstelling tot sprays met permethrine hoeven huisdieren de woning of het huis niet voor 8 uur te verlaten.

Mijtbeten

Slechts enkele mijtsoorten bijten mensen. Normaal gesproken zoeken ze dieren als gastheer uit. Helaas kun je de piepkleine mijten niet met het blote oog zien en van je afschudden. Mocht het dus tot een mijtbeet komen, dan moet men snel reageren.

Welke mijtsoorten bijten mensen?

Er zijn in het Aziatisch-Pacifische gebied zogenaamde Trombiculid-mijtlarven, die door hun beet de tsutsugamushiziekte kunnen veroorzaken. Na een incubatietijd van maximaal 21 dagen ontstaat er zeer hoge koorts, koude rillingen en hoofdpijn. Met een medische therapie in tabletvorm verloopt het herstel zonder restverschijnselen snel. Zolang u niet in Japan, China, Noord-Australië, Korea of India verblijft, hoeft u zich over deze mijtsoort geen zorgen te maken.

Anders is dat bij de roofmijt. Een bekende ondersoort is de herfstmijt, die ook de mens als gastheer gebruikt. Deze komt wereldwijd voor en is bij ons in toenemende mate aanwezig van april tot november. Hun favoriete leefgebied zijn weilanden en tuinen. Na een beet krabt de mijt dunne huidplekken open en voedt zich daar met celvocht en lymfe. Bij mensen veroorzaakt deze de zogenaamde oogstmijt-reactie: jeuk, bultjes en huidroodheid zijn het gevolg. Na tien tot veertien dagen verdwijnen de symptomen zonder gevolgen. Repellents die men voor een verblijf in de tuin of een wandeling door het gras aanbrengt, kunnen preventief op de huid worden aangebracht.

Wanneer u door een mijt bent gebeten, ontwikkelen zich met enige vertraging de volgende symptomen:

Jeuk
Pustels
kleine rode puntjes op de huid
Uitslag
Zwelling van de betreffende plek

Omdat veel mijten zich na de beet direct van de gastheer laten vallen en een huidreactie pas vertraagd optreedt, is het lastiger om deze in verband te brengen met de beet van een mijt. Meestal onderzoeken artsen eerst op contactdermatitis of insectenbeten. Op basis van de woonomgeving en vrijetijdsactiviteiten kunnen echter conclusies worden getrokken over de oorspronkelijke herkomst van de huidreacties.
Wanneer u door een mijt bent gebeten, moet u onder geen beding krabben - hoe verleidelijk het ook mag zijn. Anders kunnen andere ziekteverwekkers in de opengekrabde en beschadigde huid terechtkomen en daar ontstekingen veroorzaken.

Over het algemeen geldt dat u na een mijtenbeet een arts moet raadplegen. Deze onderzoekt de huid, kan jeukstillende crèmes voorschrijven en onderzoeken op de schurftmijt. Deze mijtensoort is niet te onderschatten: ze graaft gangetjes onder het huidoppervlak, legt daar haar eitjes en kan van mens op mens en van dier op mens worden overgedragen. De besmetting uit zich door hevige jeuk en knobbeltjes onder de huid. Een besmetting met schurftmijt moet vaak worden behandeld met een antimicrobiële therapie door middel van crèmes met permethrine en orale antihistaminica die de jeuk verminderen.

Eenvoudige tips tegen mijten

Er zijn enkele middelen die op eenvoudige wijze tegen mijten helpen en een mogelijke besmetting kunnen indammen.

Tea tree olie

De etherische olie wordt gewonnen uit de bladeren van verschillende soorten theebomen. Het belangrijkste teeltgebied voor tea tree is de oostkust van Australië. Tea tree olie werkt antimicrobieel, antibacterieel en desinfecterend en wordt graag gebruikt in de huidverzorging en bij kleine brandwonden en verwondingen. Ter preventie van mijten kunt u enkele druppels tea tree olie met water mengen en met behulp van een spuitfles aanbrengen op de kleding die u wilt dragen.

Regelmatig het beddengoed verschonen

Het regelmatig verschonen van het beddengoed kan het aantal aanwezige mijten eveneens verminderen. Was hiervoor het beddengoed op 60°C gedurende ten minste twee uur.

Regelmatig stofzuigen en afstoffen

Huisstofmijt en hun uitwerpselen bevinden zich in elk huishouden in het huisstof. Dit kunt u door regelmatig stofzuigen en vochtig afstoffen een halt toeroepen. Dit kan ook preventief werken tegen een mogelijke huisstofmijtallergie.

Knuffels regelmatig wassen

Omdat de uitwerpselen van mijten ook in knuffels van kinderen terug te vinden zijn, is het raadzaam deze regelmatig heet te wassen om zo de mijten te doden en hun uitwerpselen uit het lievelingsspeelgoed te verwijderen. Invriezen gold ook als een mogelijke methode, maar deze is omstreden omdat hierdoor alleen de mijten worden gedood, terwijl hun uitwerpselen blijven bestaan en een allergie zo in de hand wordt gewerkt.

FAQ over mijten

Zijn mijten gevaarlijk?

Op zich zijn mijten niet gevaarlijk, ze kunnen (mits u gebeten wordt) echter ziekten zoals schurft overdragen. Mensen kunnen door hun uitwerpselen allergieën ontwikkelen.

Waaraan herkent men dat men mijten heeft?

Men herkent een besmetting met mijten doordat de huid rood wordt, men hevige jeuk heeft op de plek van de beet en er eventueel rode pukkels en bultjes op de huid verschijnen. Omdat de beestjes erg klein zijn, zijn ze met het blote oog echter niet zichtbaar.

Welke mijtensoorten gaan op de mens?

Herfstmijten, haarfollikelmijten en schurftmijten kunnen op de mens overgaan.

Hoe uit een huisstofmijtallergie zich?

Een huisstofmijtallergie wordt veroorzaakt door de uitwerpselen van de huisstofmijt. Verkoudheidssymptomen zoals niezen, hoesten en tranende ogen na het ontwaken, evenals droge slijmvliezen en huiduitslag, wijzen op een huisstofmijtallergie.