Eetschade aan planten en schimmelinfecties - de schuld ligt bij grootbekkever
Kleine zwarte kevers die onder dekking van de duisternis uit hun schuilplaats kruipen en zich tegoed doen aan bepaalde planten - dit is de nachtmerrie van veel (hobby)tuinders.
De robuuste en moeilijk te bestrijden grootbekkevers komen meestal onopgemerkt in tuinen en kassen terecht. Dit gebeurt meestal via gekochte planten en zakken vol aarde. Maar heel weinig mensen weten welke schade ze kunnen aanrichten.
Grootbekkever - wat voor soort insecten?
Zwarte snuitkevers zijn kleine, zwarte kevers, tussen 0,3 en één centimeter groot. Ze behoren tot de familie van kevers (Curculionidae) met ongeveer 60.000 soorten wereldwijd een van de meest soortenrijke insectenfamilies ooit.
Alleen al in Duitsland zijn er ongeveer780 soorten snuitkevers. De meest gevreesde kever is de zwarte snuitkever (Otiorhynchus sulcatus), die zeer robuust en moeilijk te bestrijden is.
De kleine kevers verbergen zich overdag in de grond of in dicht bos op de grond en komen pas in de schemering tevoorschijn. Ze klimmen dan op de waardplant en beginnen de bladeren te eten. De larven daarentegen zijn het echte ongedierte, aangezien de schade veroorzaakt door de volwassen kevers slechts oppervlakkig is. In de wortels vindt de snuitkeverlarve de voedingsstoffen die hij nodig heeft voor verdere ontwikkeling. Vooral de fijne wortels, die de planten dringend nodig hebben om water op te nemen, worden het slachtoffer van de hongerige larven.
Welke planten vallen zwarte snuitkevers aan?
Niet alle planten zijn het favoriete voedsel van grootbekkevers. Maar ze zijn vooral dol op deze:
- Rhododendron
- Hortensia
- klimop
- Bessenbomen zoals aardbeien
- Rozen
- Taxus
- Clematis
- Buxus
- Rozenstruiken
- Druivenranken
Daarnaast zijn snuitkevers ook dol op jonge planten. Vooral in boomkwekerijen veroorzaken de kevers vaak grote economische schade. Ze leven graag in plantenbakken en bloempotten. Er zijn optimale ontwikkelingsomstandigheden voor de vraatzuchtige larven.
[product:hb-nematoden-voor-de-bestrijding-van-zwartbekkevers-duurzaam-plaagvrij-op-biologische-basis-voor-kamerplanten-veilig-voor-mens-en-dier-verzonden-per-post|text:🦟 Nematoden tegen nestmuggen
⏲️ Bewateringsmiddel voor kamerplanten
🌿 De meest natuurlijke manier om muggen te bestrijden
✔️ Van een Duits veredelingsbedrijf
👪 Ruim 70.000 klanten
|button:Direct naar het product|color:#ffffff]
Grote zwarte snuitkever: welke schade laten ze achter?
De volwassen kevers voeden zich met de groene bladeren van de planten onder dekking van de duisternis. Daarbij laten ze halvemaanvormige (koofachtige) geërodeerde bladeren achter. Deze sporen ontstaan doordat de kevers van de buitenkant van het blad naar de binnenkant van het blad eten. Als je dergelijke sporen ineens steeds vaker ziet op de verzorgde en verzorgde tuinplanten, kun je er zeker van zijn dat er sprake is van een besmetting met dikbekkevers.
De larven daarentegen blijven tijdens hun voedingsfase altijd onder de grond en zijn daardoor volledig onzichtbaar voor ons mensen. Nadat ze uit het ei zijn gekomen, beginnen ze onmiddellijk aan de wortels te eten. Deze zijn essentieel voor de groei en het leven van de plant. Helaas stoppen de larven niet bij de fijne wortels. Hun voedingspatroonvermindert de wateropname van de plant en kan leiden tot secundaire infecties zoals schimmels.
Geïnfecteerde planten zijn verzwakt in hun langetermijngroei. Verwelkte scheuten en bladeren kunnen tekenen zijn van de larven van grootbekkevers. Verwelkte bladeren kunnen echter ook wijzen op uitdroging of overmatig vocht. Deze symptomen kunnen echter ook wijzen op verwelkingsschimmels. Op basis van deze kenmerken alleen kan daarom niet worden geconcludeerd dat er sprake is van een besmetting met de zwarte snuitkever!
Volmondige snuitkever - verwelkingsschimmels mogelijk als schadelijk symptoom!
De voedingsschade aan de wortels leidt vaak tot secundaire infecties van de toch al verzwakte plant. Verwelkte schimmels, die in de grond voorkomen, bereiken het binnenste van de planten via de open plekken op de wortels. Wilt-schimmels groeien in de plant direct in de stam en worden via de vasculaire vaten van de plant verspreid. Dit resulteert in symptomen die typisch zijn voor verwelkende schimmels, zoals verdorde bladeren, droge scheuten enz. In het ergste geval sterft de aangetaste plant.
De verwelkingsschimmel Verticillium is bijzonder verraderlijk, omdat deze zich op veel planten richt. Dit type schimmel treft meer dan 200 verschillende plantensoorten. Typische droogteschade zoals vergeelde bladeren, uitgedroogde scheuten etc. zijn kenmerkend voor deze schimmel. Ze verschijnen meestal in de vroege zomer. Maar ook tijdens hitteperioden wordt schade door de verwelkingsschimmel waargenomen. Daarom is het voor de tuinman vaak niet duidelijk of de schade aan de plant te wijten is aan droogteschade, schimmelschade of schade door insecten. Alleen als je de plant kruislings opensnijdt, weet je zeker dat er sprake is van een schimmelinfectie: de binnenkant van de plant is bruin verkleurd door de verwelkende schimmel.
Bestrijding van verwelkingsschimmels
Het bestrijden van verwelkingsschimmels is moeilijk. Het is daarom raadzaam om preventieve maatregelen te nemen voordat infecties met dit type schimmel optreden. De belangrijkste maatregel is dan ook het bestrijden van de snuitkever, die door zijn voedingsschade de weg vrijmaakt voor schimmels. Nematoden zijn hier succesvol gebleken. In deze blogpost kunt u meer lezen over deze bestrijdingsmethode.
Speciale hygiëne bij de omgang met plantengrond en plantenbakken minimaliseert de gevaren die kunnen voortvloeien uit verwelkingsschimmels. Voordat planten worden verpot, moet de nieuwe plantenbak grondig worden gereinigd. Oude grond moet ook worden vervangen. De grond mag niet te nat worden gehouden en er moet voldoende afstand tussen de planten worden aangehouden.
Reacties (0)
Schrijf een reactie
Reacties worden gecontroleerd voor publicatie.