Juni-kevers - wat u erover moet weten

Kevers in de tuin - gevaar voor planten! In de zomer hebben we allerlei insecten in de buurt. Hommels en bijen smullen van de nectar van bloemen, vlinders fladderen over de weide, de bomen staan ​​vol bladeren en de kruiden ruiken kruidig ​​in de balkonbak. Deze idylle kan echter snel worden bedorven door plantenplagen zoals bladluizen, schildluizen of junikevers en hun larven.  Wat zijn junikevers? Junikevers, ook wel zomerkevers of geribde wulpkevers genoemd, behoren tot de mestkeverfamilie, vergelijkbaar met meikevers. In tegenstelling tot meikevers veroorzaken junikevers echter minder ernstige schade. Uw besmetting kan van regio tot regio variëren. Ze vertoeven het liefst in tuinen, aan de randen van bossen, in struiken en in systemen.  Hun levensduur ligt tussen de twee en drie jaar. Ze doorlopen verschillende larvale stadia totdat ze zich ontwikkelen tot een volwassen en geslachtsrijpe kever. Zodra ze de paring hebben voltooid, sterven de mannetjes; de vrouwtjes volgen hen kort nadat ze hun eieren hebben gelegd. Waar leven junikevers? Junikevers komen voor in Europa, Azië en Noord-Afrika. De exacte oorsprong ervan is echter controversieel.  Als er voldoende groen, tuinen en bosranden zijn, voelt de junikever zich zeer op zijn gemak.  Uiterlijk van juni-kevers Volwassen junikevers kunnen tussen de 14 en 20 millimeter groot worden. Het heeft geelbruine vleugels die geribbeld zijn. Kenmerkend is ook het haar op het halsschild en aan de basis van de vleugels. Junikevers hebben zeer donkere, bijna zwarte koppen met lange antennes.  Reproductie van junikevers Volwassen mannetjes en vrouwtjes van junikevers paren in juni - in deze tijd worden ze heel vaak rondvliegend gezien. De mannetjes sterven onmiddellijk na de paring. Het vrouwtje legt in juli tot 35 eieren in zandgrond. Meestal dichtbij de plek waar het zelf uitkwam. Korte tijd later sterft ook de vrouwelijke junikever.  De eieren blijven ongeveer een maand in de grond voordat de eerste larven uitkomen. Juni-keverlarven De volwassen junikevers zijn niet de echte boosdoeners als het gaat om plantenplagen, maar eerder de larven. Deze doorlopen in de loop van twee tot drie jaar drie verschillende larvale stadia totdat ze zich ontwikkelen tot een kever.  Eerste larvenstadium De larven die uit de eieren komen zijn ongeveer een centimeter lang, hebben een roomwitte kleur en leven uitsluitend onder de grond. De larven voeden zich ondergronds en vervellen in de winter in het tweede larvale stadium.  Tweede larvale stadium In het tweede larvenstadium overwinteren de larven in de grond onder de vrieslijn. Ze zijn nu twee tot drie centimeter groot. Na vorst worden ze actief en blijven ze eten.  Derde larvale stadium De volgende lente vervellen de larven naar het derde stadium. Hij geeft nu vooral de voorkeur aan de wortels van planten. Het is in dit stadium dat de larven de meeste schade aan planten veroorzaken. In de winter groeien de larven tot vijf centimeter en overwinteren in de grond onder de vrieslijn. Verpopping De larve verpopt zich in het voorjaar en komt in juni als volwassen kever tevoorschijn. Wat hebben junikeverlarven nodig? Juni-keverlarven hebben een luchtvochtigheid van 100 procent nodig. Alles minder zorgt ervoor dat ze uitdrogen. Daarom zul je de kleine larven nooit boven het aardoppervlak zien. Dat maakt de strijd er natuurlijk niet makkelijker op. Wanneer u echter vermoedt dat er larven van de junikever onder de grond zitten, is het aan te raden de grond met een hark goed los te maken. De larven leven vaak onder het gazon - hier moet het gazon losgemaakt en geventileerd worden. Helaas betekent dit dat de bodemstructuur wordt vernietigd, daarom kun je ook methoden gebruiken die minder schadelijk zijn voor de bodem.  [product:universele insectenspray|tekst:⏱  Bestrijdt insecten zoals mieren, vlooien, muggen, vliegen, teken 🛡️ Voorkomt nieuwe insectenplagen 🍋Met geraniol 🌿ZONDER permethrine 👪 Ruim 70.000 klanten |button:Direct naar product|kleur:#ffffff] Wat maakt junikevers zo problematisch? Rondvliegende junikevers zijn op zich niet gevaarlijk. Ze eten de bladeren van bomen, maar zijn geen plantenplagen omdat hun levensduur te kort is.  Volwassen junikevers houden van de bladeren van bladverliezende en fruitbomen en van houtachtige planten.  Juni-keverlarven daarentegen, die ondergronds leven, kunnen werkelijkheid worden