Muizen in Duitsland – deze knaagdieren zijn van oorsprong voor ons

Zijn muizen uitsluitend plagen of leveren ze ook voordelen op voor de natuur? Muizen: Er zijn talloze soorten in Duitsland en de knaagdieren zien er eigenlijk best schattig uit. Als de kleine diertjes echter ons interieur binnendringen, wordt hun schattige uiterlijk al snel irrelevant voor ons mensen en doen we er alles aan om de knaagdieren zo snel mogelijk uit onze vier muren te verdrijven. En dat is nodig: omdat sommige ervan voor flinke problemen kunnen zorgen. Onze kennishongerige lezers kunnen er nu achter komen welke dit zijn en welke soorten muizen voornamelijk door Duitsland migreren. Wat zijn muizen? Muizen (Mus) behoren tot het geslacht van echte muizen. Je vindt ze in de verste uithoeken van onze aarde. Ongeacht welke klimatologische omstandigheden er heersen: muizen hebben zich in de loop van de tijd zeer goed aangepast aan verschillende habitats. Ze leven in savannes, op bergtoppen en ook in gebieden rond de poolcirkel. Het bekendste exemplaar van deze familie is de huismuis. Naast de culturele volger zijn er nog 37 andere soorten bekend. Sommigen van hen zijn echt schuwe dieren. Ze leiden een teruggetrokken leven in de bossen en vermijden liever menselijk contact. Sommigen daarentegen voelen zich bijna thuis in de menselijke nederzettingen in de ware zin van het woord. En daar is een reden voor: ze vinden er de perfecte levensomstandigheden en een overvloed aan voedsel.  Belangrijke kenmerken Muizen worden tussen de vier en twaalf centimeter lang. Daarbij komt hun lange staart, die bij de meeste soorten net zo lang is als hun lichaam. Qua gewicht zijn vrijlevende knaagdieren van dertig gram echte vlieggewichten. Hun vacht is grijs tot bruin van kleur, die naar de buik toe merkbaar lichter wordt. Een opvallend kenmerk van muizen is hun lange, dunne, licht harige staart met schubbenringen. Hun scherpgerande, voortdurend groeiende nageltanden zijn ook geen slechte ouders. Als ze willen, kunnen ze zelfs hun monddelen gebruiken om door deuren en metselwerk te kauwen. Voorkomen en habitat Muizen komen oorspronkelijk uit verre landen als Afrika, Azië en Zuid-Europa. Zelfs de huismuis, die nu inheems is in Duitsland, komt eigenlijk uit India en werd als zogenaamde culturele volger op schepen naar Midden-Europa gebracht. De natuurlijke habitat van muizen bestaat uit bossen en uitgestrekte savannes. Hoewel de zoogdieren ook kunnen zwemmen, geven ze de voorkeur aan het leven op het land. De meeste knaagdieren kunnen geen vochtig klimaat verdragen. Dit is precies de reden waarom sommigen van hen in de herfst en winter steeds vaker naar menselijke woningen verhuizen. Eenmaal daar gaan de knaagdieren op zoek naar een rustige en droge schuilplaats. Zowel kapotte gevels als defecte deuren en openstaande kelderramen bieden u de perfecte gelegenheid om aan de slag te gaan. manier van leven Muizen behoren tot de zoogdieren die geen winterslaap houden. Niettemin, wanneer de temperatuur onder nul daalt en er geen voedsel meer te vinden is, kunnen ze vervallen in wat bekend staat als shockverlamming. Juist om deze reden zoeken ze een warme plek om te overwinteren en een passende voedselvoorraad op te bouwen voor tijden waarin ze niet op menselijke voorraden kunnen vertrouwen.  Muizen zijn meestal 's morgens vroeg of laat in de avond op jacht. De exemplaren die in het wild leven, gebruiken altijd dezelfde paden en keren terug naar dezelfde voedselplaatsen. De kleine knaagdieren kunnen ook met elkaar communiceren. Dit doen ze door hun eigen urine af te scheiden en door hun lichaamsgeur. Ze gebruiken ook ultrasone geluiden, die worden gecreëerd door het kraken van hun stemplooien en verborgen zijn voor het menselijk oor, om te communiceren. Reproductie De kleine knaagdieren zijn geslachtsrijp als ze drie maanden oud zijn. Onder gunstige levensomstandigheden kunnen ze dan zo’n acht keer per jaar voor nakomelingen zorgen. Als je bedenkt dat muizen na een draagtijd van slechts drie weken tussen de vier en acht jongen krijgen, wordt het duidelijk dat een enkel paar muizen na verloop van tijd voor grote overlast kan zorgen. Na het nestje ontwikkelen de aanvankelijk hulpeloze jonge dieren zich in rap tempo. Aan het begin van hun leven wegen ze slechts één gram. Bovendien, s