Wie volop van zijn eigen tuin wil genieten, moet deze absoluut beschermen tegen een bezoek van de
woelrat. De kleine
knaagdieren zien er misschien schattig uit, maar ze zijn erg sluw. In het ergste geval kan dit betekenen dat talloze
planten in de tuin door hun vraatzucht afsterven. Maar hoe kun je dit voorkomen en de
woelrat bestrijden? Is dat überhaupt mogelijk zonder chemische middelen en vergif? Het simpele antwoord: Ja.
Waaraan herken je een woelrat?
Een
woelrat in de tuin als zodanig identificeren is niet altijd even eenvoudig. Als het dier wordt gezien, is de identificatie heel makkelijk. Meestal krijgen wij mensen de snelle rakkers echter zelden te zien – in tegenstelling tot hun sporen en gangenstelsels. De
woelrat, die ook wel
woelmuis, veldmuis of aardrat wordt genoemd, legt onder de grond een wijd
vertakt gangenstelsel in de tuin aan. Net als een
mol, werpt de woelrat de aarde daarbij op tot één of meerdere grote hopen. Anders dan bij een
mol, plaatst de muis de
ingang van het hol echter niet in het midden van de hoop, maar een beetje ernaast. Daarnaast verschillen de samenstelling en grootte van de hopen vaak. In de hopen van
woelratten zijn vaak
wortels of plantenresten te vinden. Tegelijkertijd zijn de hopen meestal iets kleiner.
Wie zeker van zijn zaak wil zijn, moet een zogenaamde 'verwühlprobe' (gangentest) uitvoeren. In dit geval wordt gecontroleerd of de gang nog bewoond is door deze op meerdere plekken over een kort stuk in de lengte bloot te leggen. Als er
woelratten actief zijn, zal de gang na een paar uur weer zijn dichtgemaakt. Mollen zouden de gang daarentegen ondergraven.
Ook moet worden gecontroleerd of de "indringer" in de tuin een woelrat of een
veldmuis is. Dit is vooral te herkennen aan de eetgewoonten. De
veldmuis knaagt aan de schors van
planten en bomen, de woelrat daarentegen aan de wortels. Een nog sterker bewijs levert een blik op de gangen of gaten.
Woelratten maken de gangen altijd weer dicht en er blijven geen gaten achter. Bij
veldmuizen blijven de
open gaten echter altijd achter.
Welke schade richt de woelrat aan?
Als de
woelratten duidelijk als indringer in de tuin zijn geïdentificeerd, moet er zo snel mogelijk worden gehandeld. De dieren storten zich maar al te graag op de
planten in de tuin en hebben het vooral
op hun wortels voorzien. Bijzonder kwetsbaar zijn bijvoorbeeld de wortels van tulpenbollen, wortelen of selderij. Over het algemeen lusten
woelratten echter vrijwel
alle knol- en wortelgewassen. Daarnaast worden bijvoorbeeld ook de wortelschors van
rozen en fruitbomen opgegeten. Vlees of andere dieren staan niet op het menu van de
knaagdieren, het zijn pure vegetariërs.
Een snelle reactie bij een plaag is ook aan te raden omdat de dieren zich snel voortplanten. Per jaar brengt een vrouwtje in meerdere
worpen tot wel 25 jongen ter wereld, die na korte tijd geslachtsrijp zijn. En de
knaagdieren hebben dan natuurlijk allemaal honger – voor de
planten in de tuin is er nauwelijks een overlevingskans.
Woelratten verjagen met een afweerspray
Veel mensen denken bij woelratten eerst aan gif of begassing. Wie de dieren niet wil doden, kan ze ook verjagen, bijvoorbeeld met de
Silberkraft anti-muizenspray. Het werkt als een afweermiddel op basis van geraniol: de geur moet de dieren ertoe aanzetten het behandelde gebied te vermijden, zonder ze te doden. Gebruik biociden voorzichtig. Lees vóór gebruik altijd het etiket en de productinformatie.
Passende producten: Middel tegen woelratten
Naar het productoverzicht
Gebruik biociden voorzichtig. Lees vóór gebruik altijd het etiket en de productinformatie.
Gebruik gewasbeschermingsmiddelen veilig. Lees vóór gebruik altijd het etiket en de productinformatie.
Voor gebruik buitenshuis kan de spray eenvoudig in de tuin worden verdeeld. Het is raadzaam om deze in de buurt van de gaten of in de buurt van de planten te sproeien. Als er na enkele dagen weer verse gangen verschijnen, kan de toepassing worden herhaald. Vóór gebruik krachtig schudden.
Ondersteuning bij het verjagen van knaagdieren
Wie de strijd tegen de
knaagdieren nog wat intensiever wil aanpakken, kan gebruikmaken van talloze hulpmiddelen uit de natuur. Woelmuizen hebben namelijk talloze
natuurlijke vijanden, waaronder bijvoorbeeld de
marter of verschillende roofvogels. Deze zijn, zeker in landelijke gebieden, gemakkelijk aan te trekken – bijvoorbeeld door een zitstok te plaatsen of invliegopeningen voor uilen te creëren. Natuurlijke vijanden kunnen een populatie
woelmuizen uitdunnen, maar een sterke plaag lossen ze meestal niet alleen op.
Woelmuizenval correct plaatsen
Vallen behoren tot de meest betrouwbare middelen tegen woelmuizen, mits ze correct worden ingezet:
-
Bewoonde gang vinden: Controleer met de verwulftest (zie hierboven) of de gang actief is. Alleen daar is het de moeite waard om een val te plaatsen.
-
Geur vermijden: Draag handschoenen bij het plaatsen en wrijf de val vooraf in met aarde, want woelmuizen zijn gevoelig voor vreemde geuren.
-
Val in de gang zetten: Open de gang over een kort stuk, plaats de val zo dat deze de gang opvult en zet buizenvallen aan beide kanten op scherp. Een stukje wortel of selderij kan als lokaas dienen.
-
Afdekken: Dek de opening af met een plank, emmer of graszode, zodat het donker blijft in de gang.
-
Regelmatig controleren: Controleer vallen dagelijks, vangkooien zelfs meerdere keren per dag.
Klapvallen moeten zo zijn ontworpen dat ze de dieren direct doden. Wie onzeker is of een grote tuin met een sterke plaag heeft, kan contact opnemen met een professionele bestrijder.
Huis-tuin-en-keukenmiddelen tegen woelmuizen onder de loep
-
Vlierbessengier, knoflook, boterzuur of hondenhaar in de gang: De geur zou de dieren moeten verjagen. Een betrouwbare werking is niet bewezen; vaak graven de dieren simpelweg ernaast verder.
-
Keizerskroon en andere „afweerplanten”: Worden vaak aanbevolen, maar beschermen hooguit de directe omgeving en dat niet eens betrouwbaar.
-
Flessen in de grond en ultrasone apparaten: De dieren wennen aan geluiden en trillingen; een duurzame werking is niet bewezen.
-
Draadmanden: Fijnmazige plantmanden van verzinkt draad rond wortelkluiten en bloembollen zijn daarentegen een betrouwbare mechanische bescherming voor individuele planten.
Gif & co: wat moet je vermijden?
Giftige stoffen vervullen bij de jacht op de muizen natuurlijk hun doel. Echter, de dieren worden gedood of zwaar verwond. Bij onjuist gebruik kunnen giflokazen bovendien andere dieren in gevaar brengen, zoals huisdieren of roofvogels die vergiftigde muizen eten. Wie lokaas gebruikt, moet de gebruiksaanwijzing nauwkeurig opvolgen en het zo plaatsen dat andere dieren er niet bij kunnen. Bovendien is het niet raadzaam om bij een bezoek van de woelmuis enkel en alleen op verschillende huis-tuin-en-keukenmiddelen te vertrouwen. Ook al worden deze op internet wellicht als ware „wondermiddelen” aangeprezen, de
doeltreffendheid is sterk omstreden. In het ergste geval lokken de huis-tuin-en-keukenmiddelen alleen maar meer
knaagdieren of ander ongedierte aan.
Hoe kun je een nieuwe plaag voorkomen?
Zijn de woelmuizen eenmaal succesvol bestreden of wil je jezelf beschermen, dan zijn er verschillende mogelijkheden. Je kunt vanaf het begin met de natuurlijke vijanden ervoor zorgen dat de knaagdieren uit je eigen tuin wegblijven. Daarnaast is ook de anti-muizenspray als afweermiddel aan te bevelen. Deze wordt met regelmatige tussenpozen in de eigen tuin gespoten en moet ervoor zorgen dat de dieren het gebied mijden. Wie net een tuin aanlegt, moet er bij het planten al op letten om fruitbomen in speciale draadmanden te zetten en zo een aanval van de woelmuis te verijdelen. Eveneens aan te raden zijn plantmanden van kunststof, die bijzonder geschikt zijn voor het planten van bloembollen. En: woelmuizen houden niet van veel beweging en lawaai. Met het ene of andere tuinfeest in het voorjaar of de zomer kunnen de dieren dus ook op een aangename manier worden verjaagd.
Reacties (0)
Schrijf een reactie
Reacties worden gecontroleerd voor publicatie.